Ελλάδα-Ευρωπαϊκή Ένωση: Δαυίδ και Γολιάθ ή Σαμψών και Δαλιδά;

david-and-goliath-shane-robinsonΗ κοινή γνώση που έρχεται όλο και συχνότερα στο προσκήνιο και γίνεται επιχείρημα για εκφοβισμό ή με μια μοιρολατρική χροιά, είναι πως η Ελλάδα δεν παράγει και είναι μια χώρα εξαρτημένη από τις εισαγωγές. Οι οποίες εισαγωγές εννοείται πως απαιτούν χρήμα φρέσκο και ζεστό, το οποίο όμως σε μια χώρα η οποία «δεν παράγει» πρέπει να προέλθει από δανεισμό.

Παραγωγή-Τουρισμός-ΕΕ

Χωρίς να υπάρχει ανάγκη άλλης απόδειξης πλέον, αφού έχει γίνει προφανές τα τελευταία χρόνια των μνημονίων αλλά και του υπερδανεισμού που οδήγησε σ’ αυτά, ο δανεισμός-διάσωση οδηγεί σε περαιτέρω οικονομική εξάρτηση, ανάγκη δανεισμού και τελικά υποτέλειας. Πλέον, όχι μόνο πρέπει να γίνουν περικοπές για να πληρωθούν δάνεια ή τόκοι ή ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών, αλλά οι δανειστές έχουν (ωμό, παρεμβατικό και, υποτίθεται, δικαιωματικό) λόγο σε τομείς διακυβέρνησης.

Θεωρητικά, ο δανειζόμενος-χώρα δέχεται υποδείξεις μεν αλλά και προσαρμόζει τις πολιτικές του στην κατεύθυνση τής «δημιουργίας χρήματος».
Το αδιέξοδο που έγινε -ακόμα πιο- προφανές λόγω μνημονίων λοιπόν είναι η απουσία παραγωγής, παραγωγικών διαδικασιών, παραγωγικών τομέων, διάφορων του τουρισμού. Οι δύο φαύλοι κύκλοι που ανοίγονται:
Ο τομέας του τουρισμού είναι ασφαλώς πεπερασμένος.
Τα ελληνικά νησιά προσελκύουν τουρίστες για τρεις ή τέσσερεις μήνες. Επιπλέον, ο τουρισμός μέσων/υψηλών εισοδημάτων στοχεύει σε τεράστιες και τερατώδεις ξενοδοχειακές μονάδες.
Είναι επίσης κοινή γνώση ότι ελάχιστα χρήματα διοχετεύονται στις τοπικές κοινωνίες αφού τα all inclusive «πακέτα» διακοπών περιορίζουν τους τουρίστες στις ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις.
Η φήμη των ελληνικών νησιών συνίσταται μεταξύ άλλων και στην γραφικότητα και στις φυσικές ομορφιές οι οποίες είναι ασύμβατες ή καταστρέφονται από τις ακαλαίσθητες και περιβαλλοντικά εγκληματικές ξενοδοχειακές υπερμονάδες. Η υπερεκμετάλλευση θα κατέστρεφε (και πιθανόν να το κάνει) αυτό που εξαιρετικά προσβλητικά, κατά την άποψή μου, αποκαλούν «βαριά βιομηχανία της χώρας» αλλά και την ίδια την χώρα ως τόπο διαμονής των κατοίκων της.
Ναι, γκαρσόνια (και γκαρσόνες μην ανησυχείτε) της Ευρώπης.
Ουδέναν προβληματίζει το ότι Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία και βεβαίως Τουρκία, διαθέτουν και άλλους παραγωγικούς τομείς και παράλληλα πολύ ανεπτυγμένο τουρισμό;

Αγροτική και βιομηχανική παραγωγή δεν υπάρχουν. Επίσης, σε παγκόσμιο επίπεδο, ο τομέας των νέων τεχνολογιών είναι ένα ολιγοπώλιο στο οποίο ελάχιστες χώρες έχουν δυνατότητες και υποδομές να διεισδύσουν. Ακόμα κι αν η Ελλάδα εκπαιδεύει, για την ώρα τουλάχιστον, επιστήμονες, η αγορά εργασίας γι’ αυτούς εντός της χώρας είναι ανύπαρκτη. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί λοιπόν είναι: Γιατί έχουν μηδενιστεί η αγροτική και η βιομηχανική παραγωγή;

Ευρωπαϊκή Νομοθέτηση και Εθνική Πολιτική

Samson_and_Delilah_(Cranach_the_Younger)Όπως γνωρίζουμε όλοι, η παραγωγή είναι αλληλένδετη με την ζήτηση-κατανάλωση.
Η ΕΕ, ακόμα από τα πρώιμα στάδιά της, προβλήθηκε και θα αποτελούσε Ενωμένη Αγορά, θεωρητικά, τόσο προϊόντων και υπηρεσιών όσο και εργασίας.
Από την εποχή των διαφημίσεων-προπαγάνδας υπέρ της εισόδου της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ, έγινε προσπάθεια να παραπειστούν οι ανεπαρκώς ενημερωμένοι (γιατί κανένας δεν τους έλεγε την αλήθεια) έλληνες και να δημιουργηθεί δίκτυο «ημετέρων» που θα επωφελούνταν -κοντόφθαλμα μεν αλλά, όποιος έχει διασυνδέσεις (επίσης) επιπλέει με όλους τους καιρούς.

Οι επιδοτήσεις οι οποίες δημιούργησαν μια τάξη νεόπλουτων πρώην αγροτών έχουν δημοσιοποιηθεί και γνωστοποιηθεί τόσο εμφατικά με σκοπό να στραφεί η κοινή γνώμη γι’ ακόμα μια φορά εναντίον περιορισμένου και εντοπισμένου πλήθους που εντάσσεται στην κατηγορία των τάχα επιτήδειων που είτε ήταν δόλια εφευρετικοί ή πατρωνάρονταν από κυβερνητικούς και διοικητικούς παράγοντες.
Ο απώτερος σκοπός ήταν να αποκρυβεί η συνολική εικόνα.

Και η συνολική εικόνα είναι πως, οι ευρω-ενωσιακές πολιτικές, διαμορφώθηκαν με την συναίνεση ελληνικών κυβερνήσεων των οποίων τα μέλη ουσιαστικά δεν ασκούσαν πολιτική αλλά συμφωνούσαν (ναι σε όλα) και με κυρίαρχο κριτήριο ό,τι απέφερε κέρδη σε ημετέρους ή στους ίδιους, ακόμα και με καταστροφικές επιπτώσεις σε βάθος χρόνου λίγων δεκαετιών.

Ευρωπαϊκό Όραμα, Στρατηγικές και Συμμόρφωση

Από την άλλη πλευρά, η ΕΕ, από την ίδια την λειτουργία και τους σκοπούς της επιδιώκει να «μοιράσει» τους τομείς παραγωγής και τα παραγόμενα προϊόντα στις χώρες-μέλη.
Με απλά λόγια, δεν μπορούν να παράγουν και να διοχετεύουν στην «κοινή αγορά» όλοι πορτοκάλια ή ροδάκινα ή κρασιά ή τυριά ή αυτοκίνητα ή ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές ή ιατρικές υπηρεσίες ή τουρισμό ή είδη ένδυσης και υπόδυσης ή ψάρια -και θα μπορούσε να ακολουθήσει μακρύς κατάλογος.
Σε συνέχεια των περίφημων επιδοτήσεων, επιβλήθηκαν πρόστιμα σε καλλιέργειες ή παραγωγικές δραστηριότητες που συνεχίζονταν αντίθετα με τις κοινοτικές οδηγίες. Καταληκτικό πλήγμα για την γεωργία, πάλι με ελληνική καταστροφική συνενοχή, η Κοινή Αγροτική Πολιτική το 2014.

Με πολύ-πολύ απλά λόγια, αν ο οποιοσδήποτε έλληνας διαπραγματευτής πρότεινε τώρα, για παράδειγμα, το εξής:
«Θα αυξήσουμε τις ναυπηγήσεις πλοίων στα ναυπηγία μας που μουχλιάζουν κι αραχνιάζουν», τι θα συνέβαινε;

Το loop (κάτι σαν φαύλος κύκλος όπως ξέρουμε) είναι:
Αχρήστευση παραγωγικών τομέων και μονάδων
Απαξίωση του ανθρώπου ως παραγωγικής δύναμης στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και
Υποχρεωτική λόγω δανείων διάθεση περιουσιακών στοιχείων (και όχι βεβαίως μόνο κτηρίων!) σε «ξένους επενδυτές».

Πολύ απλό για να γίνει αποδεκτό από εκείνους που δυσπιστούν στο απλό και πιστεύουν ό,τι δεν καταλαβαίνουν;

Το εξώφθαλμο λοιπόν φαινόμενο της μηδενικής παραγωγής στην Ελλάδα, έχει τις απαρχές του στην νομοθέτηση της ΕΕ. Όμως οι ευρωενωσιακοί μηχανισμοί δεν είναι ρομπότ που παίρνουν αποφάσεις χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
Εδώ γράφουμε με την παραδοχή ότι οι αποφάσεις αυτές εκπορεύονται από μια αντίληψη φιλελεύθερων/νεοφιλελεύθερων αρχών αλλά και παγκοσμιοποίησης, όπως ρητά διατυπώνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σύμφωνα με την επίσημη στρατηγική της ΕΕ για το 2020.

Η στρατηγική εγκαινιάστηκε το 2010 και: Τον Μάρτιο 2014, τέσσερα χρόνια αφότου ξεκίνησε η υλοποίηση της στρατηγικής, η Επιτροπή εξέδωσε την ανακοίνωση «Απολογισμός της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Τον Μάιο 2014, ξεκίνησε δημόσια διαβούλευση η οποία θα τροφοδοτήσει την ενδιάμεση επανεξέταση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η διαβούλευση αυτή θα διεξάγεται μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2014.[1]

Και είναι «κακή» αυτή η στρατηγική; Κι αν ναι γιατί;

Έχουμε όλοι ακούσει να μιλούν για την «Ευρώπη των δύο ταχυτήτων». Είναι απορίας άξιο πώς αλλιώς θα μπορούσε να είναι και δεν φαίνεται να είναι μόνο δύο.
Οι λεγόμενοι «πυλώνες», επτά τον αριθμό, που περιγράφονται σε προβλέψεις και στα σενάρια (Τεχνολογική Προοπτική Διερεύνηση-Foresight) ή οι πολιτικές και οι νομοθετήσεις, βρίσκουν κάθε φορά την Ελλάδα, τουλάχιστον απροετοίμαστη ή προσκολλημένη σε παλαιο-πολιτικές (όχι του είδους που επικρίνουν ΜΜΕ και φιλελεύθεροι).

Λίγα στοιχεία προσπάθησα να δώσω στο άρθρο “Ελλάδα 2021 Χώρα ή Εφιάλτης;”
Αν θέλετε διαβάστε.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με προβλέψεις αλλά και μελέτες/διερευνήσεις/εκθέσεις από επιστημονικές ομάδες, ήταν και παραμένει «ανοργάνωτη».
Κι αυτό δεν είναι κατακριτέο επειδή δεν είναι «κομψό» αλλά επειδή μπροστά σε κάθε αποφασιστική χάραξη στρατηγικής και λήψης αποφάσεων, αποτελεί παράγοντα που τείνει στο μηδέν (κατά τα μαθηματικά) τής υπεράσπισης των συμφερόντων της.
Δεν είναι απλούστευση να δεχθούμε ότι τον ρόλο που έπαιξαν τις περασμένες δεκαετίες οι διεφθαρμένοι μηχανισμοί, πλέον παίζουν τα πακέτα διάσωσης. Μοιραία; Αναπόδραστα; Δεν πρέπει να μας διαφεύγουν οι αναλογίες εντός ΕΕ και όχι μόνο όπως έχουν διαμορφωθεί (και παγιοποιηθεί;) στον χρόνο ζωής της, ίσως και στην σύλληψή της.
Οι αναλογίες «δημοκρατικά», δηλαδή πληθυσμιακά, λειτουργούν υπέρ των ισχυρών.
Οι αποφάσεις μοιάζουν να λαμβάνονται με βάση «το δίκαιο του ισχυροτέρου» -όπως στην ζούγκλα- ΚΑΙ για τον απλό λόγο ότι ο ήδη αδύναμος και με μικρή επιρροή (π.χ. Ελλάδα) βρίσκεται σε καθεστώς οικονομικής εξάρτησης.

Οι μηχανισμοί χαράζουν στρατηγικές, αποφασίζουν και νομοθετούν, οι ευκαιρίες για κρατικά-εθνικά επωφελείς και ουσιαστικές παρεμβάσεις συνεχίζουν να χάνονται στην σύγχυση των διαπραγματεύσεων και υπό τον φόβο χρεωκοπιών.

ΟΝΕ: Η Εμβάθυνση ως Οριστικό Τέλος της Ελπίδας;

drachma vs euroΠοιός γνωρίζει στην Ελλάδα το Σχέδιο για την ενίσχυση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης από την 1η Ιουλίου 2015 (της 22 Ιουνίου 2015[2]) σύμφωνα με την Έκθεση των Πέντε Προέδρων;

Ποιός είναι ενημερωμένος ότι:
Σήμερα (22.6.2015!), οι πέντε Πρόεδροι – ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-ClaudeJuncker, από κοινού με τον Πρόεδρο της Συνόδου Κορυφής για το ευρώ, DonaldTusk, τον Πρόεδρο του Ευρωομάδας, JeroenDijsselbloem, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, MarioDraghi, και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, MartinSchulz – έδωσαν στη δημοσιότητα τα φιλόδοξα σχέδιά τους για το πώς θα επιτευχθεί η εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) από την 1η Ιουλίου 2015 και πώς θα ολοκληρωθεί το αργότερο έως το 2025. (;)
Ποιός μπορεί να αποφανθεί με βεβαιότητα που να αντλείται από προοδευτικές πεποιθήσεις και όχι από υποταγή στον νεοφιλελευθερισμό ότι, το συγκεκριμένο και τα εκατοντάδες κείμενα που υπάρχουν σε κοινή θέα μεν αλλά ποτέ δεν γίνονται γνωστά στους λαούς, δεν αποτελεί μια ακόμα ή την τελευταία φτυαριά χώμα στον τάφο τού μέλλοντος της Ελλάδας;
α. Ότι το Στάδιο 1 ή «εμβάθυνση στην πράξη» ορίζεται χρονικά από 1 Ιουλίου 2015 έως 30 Ιουνίου 2017 δεν οδηγεί κανέναν σε προβληματισμό σχετικά με τον χρονισμό; (Σύμπτωση με το τελεσίγραφο, το δημοψήφισμα και όσα συμβαίνουν τώρα).
β. Ότι το εν λόγω στάδιο περιγράφεται:
Με βάση τα υφιστάμενα μέσα και τις ισχύουσες Συνθήκες, επιδίωξη είναι η τόνωση της ανταγωνιστικότητας και της διαρθρωτικής σύγκλισης, η επίτευξη υπεύθυνων δημοσιονομικών πολιτικών τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της ζώνης του ευρώ, η ολοκλήρωση της Χρηματοοικονομικής Ένωσης και η ενίσχυση της δημοκρατικής λογοδοσίας,
χρειάζεται εμμονή σε σενάρια συνομωσίας για να δημιουργήσει «απορίες»;;

Η ΟΝΕ, η οποία απαιτεί «υπεύθυνες δημοσιονομικές πολιτικές», μήπως δεν ήταν επακριβώς αλλά έγινε (πολύ-πολύ ως ανησυχητικά πρόσφατα) μια φυλακή για τα «ανεύθυνα» και τα «μη πρόθυμα» μέλη της ακριβώς την ώρα που το “διακύβευμα”-χαμαιλέοντας  περιελάμβανε και την ερμηνεία μέσα ή έξω από ΕΕ και ευρώ;

[Σε σχεδόν «καρμικό» συγχρονισμό με το γράψιμο τού παρόντος, ο «φορέας» της ευρω-ενωσιακής «φωνής», δηλαδή ο επικεφαλής του ποταμιού, δίνει συνέντευξη τύπου -Τρίτη 21.7.2015, ώρα 13:00].

Εκτός ΕΕ και Ευρωζώνης

Ένας επιπλέον παράγοντας που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι εκτός από την, επονομαζόμενη καταστροφική για την οικονομία, έξοδο από την ευρωζώνη, από την ΕΕ ή και από τα δύο έχει πολλές πιθανότητες να σημαίνει επίσης ότι:
1) Τα παραγόμενα προϊόντα θα πρέπει να διοχετευθούν σε αγορές εκτός ΕΕ, αφού δεν θα μπορούν να πουληθούν γιατί δεν θα αγοράζονται εντός ΕΕ. 
2) Οι αγορές που είναι ελεύθερες, σε μεγάλο ποσοστό είναι «επικηρυγμένες» από τους συμμάχους της ΕΕ, το ΝΑΤΟ.
3) Ο ρόλος του ΝΑΤΟ είναι τόσο συνδεδεμένος με την ΕΕ ώστε στην Ουκρανία για παράδειγμα υποκινήθηκε αποσταθεροποίηση που πλέον είναι πόλεμος.
Αυτό δεν αποτελεί υπαιτιότητα της Ρωσίας και όσοι δεν είναι υποχείρια ή λειτουργοί της προπαγάνδας, το γνωρίζουν ή μπορούν να ενημερωθούν και να το μάθουν.

4) Ο εξ ανατολών κίνδυνος, η Τουρκία, ασφαλώς δεν παραμένει εκτός ΕΕ λόγω απλοϊκών αιτίων όπως ανθρώπινα δικαιώματα ή σχέσεις με την χώρα-μέλος Ελλάδα.
Εξυπηρετεί, όπως έχει, την εξάρτηση της Ελλάδας από την ΕΕ και για λόγους ασφαλείας. Μιας ασφάλειας που απειλείται από τους ίδιους τους συμμάχους.
Όχι, δεν άλλαξε τίποτα απολύτως στο νόημα και την αλήθεια τού γραφικού μεν αλλά εύστοχου «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο».

Επί Προσωπικού

euro - cracyΌσο γράφω, μοιάζει να ξεπερνάει τις συγγραφικές, ερευνητικές, δημοσιογραφικές και γνωστικές δυνατότητες ενός και μόνο ατόμου η κάλυψη όλων των παραμέτρων τού θέματος.
Χωρίς αναγκαία στοιχεία κινδυνεύει φοβάμαι να εκληφθεί ως ιδεοληψίες και μεροληπτικές απόψεις.

Γι’ αυτό, προσκαλώ και παρακαλώ για την συμβολή όποιου έχει ανάλογα ερωτήματα και θέλει και μπορεί, να προσθέσει τεκμηριωμένα στοιχεία. 
 
Ωστόσο, για όσους δεν πιστεύουν μοιρολατρικά σε μεγάλες δυνάμεις και συμφέροντα -υπάρχουν αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οφείλουμε τυφλή αποδοχή ή και υποταγή- υπάρχει τόσο πολύ υλικό που χρήζει διερεύνησης, ώστε αναρωτιέμαι και αμφιβάλλω αν υπάρχουν μεμονωμένα πρόσωπα που να το κατέχουν στο σύνολό του.

Μετά από αυτή την εμβριθή όσο και περιορισμένη αναλογικά με το θέμα ανάλυση, με απογοήτευση και παράδοση μπορεί κάποιος να σκεφτεί για την Ελλάδα, τις κυβερνήσεις της και τους έλληνες:
«Πού πα’ ρε Καραμήτρο;»
Αν είναι έτσι, μπορούμε επίσης να μην έχουμε εκλογές, να παραιτηθούμε από την άσκηση οποιασδήποτε κριτικής και να αποδεχθούμε τους όρους σαν μοίρα -ή, εναλλακτικά να βρούμε δουλειά σε τουριστικά και νοσηλευτικά επαγγέλματα, που έχουν τιμητική και προνομιακή θέση (για έλληνες ή για όλους;) στους επίσημους ιστότοπους αναζήτησης εργασίας εντός ΕΕ (Eures).

Υ.Γ. Σαν κερασάκι στην τούρτα τής πρόκλησης προς αναγνώστες, όποιος αρέσκεται να ερευνά, να αποδεικνύει ή να καταρρίπτει θεωρίες συνωμοσίας και διαθέτει παράλληλα πολύ γερές πηγές, ας αναζητήσει τους λόγους για τους οποίους η πρωθυπουργός επέλεξε το αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας αντί του πρωθυπουργικού σε πρόσφατο ταξίδι του που κατά -διαβολική;- σύμπτωση έγινε λίγο μετά τις συνομιλίες με τον Πούτιν.

[1] Ευρωπαϊκή Επιτροπή-Ευρώπη 2020 http://ec.europa.eu/europe2020/europe-2020-in-a-nutshell/index_el.htm

[2] European Commission http://europa.eu/rapid/press-release_IP-15-5240_el.htm

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Για δεύτερη σκέψη, Επικαιρότητα, Οικονομία, Πολιτική and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Ελλάδα-Ευρωπαϊκή Ένωση: Δαυίδ και Γολιάθ ή Σαμψών και Δαλιδά;

  1. Pingback: Ελλάδα-Ευρωπαϊκή Ένωση: Δαυίδ και Γολιάθ ή Σαμψών και Δαλιδά; | Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Comments are closed.