Εκλογές στο Ισραήλ-Το μη χείρον βέλτιστον;

isr-electionΕνημέρωση 18.3.2015: Με το 99% των ψήφων καταμετρημένο, ο Νετανιάχου κερδίζει τις περισσότερες έδρες και πιθανότατα θα σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας –σύμφωνα με τα πρώτα δημοσιεύματα.
Το σχόλιο που επιτρέπει η πολιτική ορθότητα είναι: Αποδεικνύεται ακόμα μια φορά ότι στις -τύποις- δημοκρατίες, οι ψηφοφόροι (για να μην πούμε οι λαοί), έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν. Οι νεκροί, οι εκτοπισμένοι, οι απανταχού απειλούμενοι από το μίγμα φασισμού και πυρηνικών, γιατί επιτρέπεται να υφίστανται τις αποφάσεις αυτών των ψηφοφόρων;

«Είναι μια εξαιρετικά δύσκολη αναμέτρηση. Τίποτα δεν είναι εγγυημένο εξαιτίας της ύπαρξης μιας τεράστιας διεθνούς προσπάθειας να ανατρέψουν την κυβέρνηση Λικούντ (Likud)».
Η πιο πάνω δήλωση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, θα μπορούσε να θεωρηθεί γραφική αν δεν προερχόταν από τον διαχειριστή (τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές της 17ης Μαρτίου) ενός πυρηνικού οπλοστασίου άγνωστης δυναμικής.
Η ομιλία του στο αμερικανικό Κογκρέσο, με πρόσκληση σκληροπυρηνικών ρεπουμπλικανών και χωρίς έγκριση του Ομπάμα, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα στον «Μπίμπι», εκτός ίσως από την επιστολή 47 γερουσιαστών προς το Ιράν, το οποίο προτρέπουν να απορρίψει την συμφωνία με τις ΗΠΑ, αφού οι αποφάσεις οποιουδήποτε προέδρου, του Ομπάμα στην προκειμένη περίπτωση, μπορούν να τροποποιηθούν από το Κονγκρέσο. Ο ιρανός υπουργός Εξωτερικών, χαρακτήρισε την επιστολή «προπαγανδιστικό τέχνασμα», «από εκείνους που, όπως ο Νετανιάχου, θεωρούν την ειρήνη ως υπαρξιακή απειλή».

Τα ισχυρά χαρτιά κάηκαν

Αναλυτές θεωρούν ότι οι σχέσεις με τις ΗΠΑ, χωρίς να απειλούνται στην σκοπιμότητά τους, πάντως δεν ισχυροποιούνται από τις πρακτικές του ισραηλινού πρωθυπουργού.
Η προοδευτική κοινή γνώμη έχει αγανακτήσει με το θράσος του Νετανιάχου, ο οποίος επωφελείται από τα χρήματα των αμερικανών φορολογουμένων.
Επίσης, αν και σύμφωνα με τον ισραηλινό νόμο, τα πολιτικά κόμματα απαγορεύεται να δέχονται οικονομική ενίσχυση ή δωρεές από το εξωτερικό, δεν ισχύει περιορισμός σε κεφάλαια που προσφέρουν ΜΚΟ και ιδρύματα πίσω (ή μπροστά) από τα οποία βρίσκονται μεγιστάνες και αμερικανικό κατεστημένο.
Ακόμα και εκείνοι που συμμερίζονται εμμονές περί ασφάλειας, διαπιστώνουν ότι τα προβαλόμενα συμφέροντα βρίσκονται σε αντίθεση προς αυτά της ανθρωπότητας και ότι οι μισαλλόδοξες και φασιστικές πολιτικές δημιουργούν αντιπάλους ή και εχθρούς.
Πάντως, στις αρχές της εβδομάδας και λίγες μόλις μέρες αφού ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι κατηγόρησε την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για “εμμονή” που θέτει σε αμφισβήτηση την αξιοπιστία τού Οργανισμού, ο ΟΗΕ ανακοίνωσε ότι η δημοσιοποίηση του πορίσματος της Επιτροπής για τα εγκλήματα που πολέμου που διαπράχθηκαν το περασμένο καλοκαίρι στην Γάζα, αναβάλλεται μέχρι τον Ιούνιο προκειμένου να εξεταστούν νέα στοιχεία.

Ο φόβος, το δεύτερο ισχυρότερο χαρτί του Νετανιάχου μετά την αμερικανική υποστήριξη, δεν φαίνεται να λειτούργησε. Αντιθέτως, δημοσκοπήσεις δείχνουν το Λικούντ δεύτερο με 21 έδρες και δίνουν προβάδισμα με 24-25 έδρες στην Σιωνιστική Ένωση, την κεντρώα συμμαχία Εργατικού κόμματος του Ισαάκ «Μπούγκι» Χέρζογκ και του Κινήματος (Hatnuah) της Τζίπι Λίβνι. Οι Χέρζογκ-Λίβνι, υποστηρίζουν την ειρήνευση με τους παλαιστίνιους και εκφράζονται υπέρ δύο ανεξάρτητων κρατών. Τα διεθνή ΜΜΕ θεωρούν τον προερχόμενο από οικογένεια πολιτικών Χέρζογκ, προς τον οποίο εξέφρασε την υποστήριξή του και ο Σιμόν Πέρεζ την Πέμπτη, ως την πιο ελκυστική εναλλακτική.
Η Λίβνι, με την οποία έχουν συμφωνήσει να μοιράσουν χρονικά την πρωθυπουργία, διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης, έχει σύντομη θητεία στην Μοσάντ και μετείχε στις ειρηνευτικές συνομιλίες. Ο πρώην διευθυντής επικοινωνίας τού γραφείου τού Νετανιάχου σχολίασε ωστόσο: «Ακόμα κι αν ήταν υποψήφιος ένας κάκτος, θα μπορούσε να κερδίσει έδρες έναντι του Νετανιάχου, αφού ο κόσμος έχει απηυδήσει μαζί του».

Αποκλείονται τα μικρά κόμματα

candidates isrΤο εκλογικό σύστημα δεν ευνοεί την απόλυτη πλειοψηφία στην ισραηλινή βουλή (Κνέσετ) των 120 εδρών. Ο σχηματισμός κυβέρνησης, με δεδομένη την μικρή διαφορά μεταξύ Λικούντ και Σιωνιστικής Ένωσης, θεωρείται ότι θα εξαρτηθεί και από τις συμφωνίες για διάθεση ψήφων που πλεονάζουν (δεν επαρκούν για την εκλογή έδρας), και σε αυτόν τον τομέα ο Νετανιάχου φαίνεται να έχει προβάδισμα.
Επιπλέον, πριν την διάλυση του κοινοβουλίου, η κυβέρνηση αύξησε από 2% σε 3,25 (πρακτικά σε 4%) το ποσοστό εισόδου των κομμάτων στο Κνέσετ, μηδενίζοντας τις πιθανότητες εκπροσώπησης σε τρία τουλάχιστον κόμματα -δύο από τα αραβικά και το Δημοκρατικό Μέτωπο για την Ειρήνη και την Ισότητα (HADASH), την αντισιωνιστική, φιλειρηνική και εναντίον των πυρηνικών, συμμαχία αριστερών με πυρήνα το Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας (CPI).
«Προκειμένου να εξασφαλίσει την εκπροσώπησή του στο κοινοβούλιο και να προωθήσει τις θέσεις του για ειρήνη, κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία για όλους, ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό», όπως τονίζει το CPI, το HADASH συμμαχεί με την Αραβική Λίστα και με τα μικρότερα αραβικά κόμματα, «περιλαμβανομένων των αραβικών εθνικιστικών και των μουσουλμανικών θρησκευτικών φατριών» και με ισχυρή συμμετοχή των γυναικών.
Η συμμαχία υπήρξε αφορμή για την δήλωση του υπουργού Εξωτερικών και υποψήφιου, Αβιγκντόρ Λίμπερμαν την Κυριακή ότι, «οι άραβες πολίτες που δεν είναι πιστοί στο κράτος θα πρέπει να αποκεφαλίζονται».
Οι αραβο-ισραηλινοί αποτελούν το 20% των οκτώ εκατομμυρίων κατοίκων και αντιμετωπίζονται ως πολίτες β΄ κατηγορίας, υφίστανται διακρίσεις, ρατσισμό και κοινωνική απομόνωση. Δημοσκοπήσεις, Reuters και Washington Post προβλέπουν ότι η συμμαχία μπορεί να κερδίσει 13 ως 15 έδρες, αντί των 11 που είχαν συνολικά οι συμμετέχοντες.

Το κίνημα εναντίον του Νετανιάχου

Το 2013, το Λικούντ είχε συμμαχήσει με το Ίσραελ Μπεϊτέινου (Yisrael Beiteinu) του υπερ-εθνικιστή Λίμπερμαν, που κατεβαίνει ανεξάρτητο σ’αυτές τις εκλογές.
Το κεντρώο Γες Ατίντ (Yesh Atid) ήταν δεύτερο και ο αρχηγός του, Γιαϊρ Λαπίντ, είχε τοποθετηθεί υπουργός Οικονομικών.
Το Ιουδαϊκό Σπίτι, με αρχηγό τον Ναφτάλι Μπένετ και το, επίσης ιουδαϊκό, Όλοι Μας, του προερχόμενου από το Λικούντ, Μοσέ Καλόν, κινούνται στα ίδια ή συντηρητικότερα πεδία με του Νετανιάχου σε παλαιστινιακό, εξωτερική πολιτική και οικονομία.
Το αριστερό-σοσιαλδημοκρατικό Μέρετζ (Meretz), με επικεφαλής τον Ζαχάβα Γκαλόν και έξι έδρες στο προηγούμενο Κνέσετ, κατεβαίνει ανεξάρτητο και έχει συμφωνήσει με την Σιωνιστική Ένωση για την παροχή των επιπλέον ψήφων. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν διατήρηση της δύναμής του, ωστόσο υπάρχουν προβλέψεις για διαρροή ψηφοφόρων προς την Ένωση.
Την περασμένη εβδομάδα, περίπου 40.000 πολίτες πραγματοποίησαν συγκέντρωση στο Τελ-Αβίβ, εναντίον του Νετανιάχου.
Την ημέρα την γυναίκας, σε κοινή πορεία, 1.500 παλαιστίνιες και ισραηλινές αντιμετωπίστηκαν με βία και δακρυγόνα από τον στρατό.

Οι συντηρητικοί ψηφοφόροι φαίνεται να στρέφονται προς το «μη χείρον» των Χέρζογκ-Λίβνι. Το μεγάλο άλμα ωστόσο, πολιτικών και πολιτών, θα είναι να κινηθούν πέρα από τον σύμφυτο στην νοοτροπία τους και καλλιεργημένο για χρόνια στη χώρα, εθνικισμό.

Δημοσίευση: Εφημερίδα “Η Εποχή”
Κυριακή 15.3.2015

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Διάβασα Είδα, Κόσμος, Πολιτική and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Εκλογές στο Ισραήλ-Το μη χείρον βέλτιστον;

  1. Pingback: Νίκη Νετανιάχου, ήττα της ειρήνης | womaneveryday

Comments are closed.