Κι αυτοί … χτενίζονται

residence presidentielle francaiseΤην περασμένη Πέμπτη, ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, στο προεδρικό μέγαρο, μίλησε στους δημοσιογράφους και απάντησε στις ερωτήσεις τους, σε έναν καθιερωμένο, όπως κατάλαβα από τα δημοσιεύματα, απολογισμό τής προεδρίας ανά τακτά χρονικά διαστήματα – στην προκειμένη περίπτωση στα δυόμιση χρόνια, το μέσον δηλαδή της θητείας του.
Σε πρώτο επίπεδο, με εντυπωσίασε το γεγονός ότι ο ανώτατος άρχων, εκεί (σε αντίθεση με ότι συμβαίνει πλέον εδώ), επικοινωνεί, όπως το διατύπωσε και ο ίδιος, με τον λαό μέσω των δημοσιογράφων και των μ.μ.ε. Μπορεί να πει έναν σκασμό αερολογίες -ή όχι- όμως επικοινωνεί.
Αυτή ακριβώς η αντίθεση μοιάζει ιδιαίτερα ταπεινωτική για την -φερόμενη ως- δημοκρατία στην Ελλάδα.
Η Γαλλία είναι μια χώρα δυτική, ευρωπαϊκή (και φιλο-ευρωενωσιακή) και οι γερμανοί είναι φίλοι τους, όπως ανέφερε κατ’ επανάληψη ο Ολάντ. Είναι επίσης χώρα με καπιταλιστικό σύστημα και όχι κάποιος τόπος λαϊκής κυριαρχίας και άλλων “εξωτικών” (και τρομακτικών για τα κοπάδια) πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικών χαρακτηριστικών και λειτουργιών. Ο δε Ολάντ, θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτυπο του σοσιαλιστή τού κώλ… -αν η ιδιότητα δεν προϋπήρχε.

Εξάλλου, η πρώτη εξαγγελία του, ήταν η στρατιωτική βοήθεια στο Ιράκ, με το επιχείρημα/ πρόσχημα ότι κύριο μέλημά του είναι η “ασφάλεια”. Ούτε σ’ αυτό ο Ολάντ πρωτοτυπεί.

Η ασφάλεια είναι ανθρώπινη ανάγκη και την δήθεν υπεράσπισή της με επιθέσεις, πολέμους, σκοτωμούς, αφανισμούς και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας έχουν αναλάβει και εφαρμόσει πολλά κράτη, οι κυβερνήσεις τους και τα συμφέροντα πίσω από αυτές. (Εύστοχα προσεγγίζει το θέμα “μέσω Σκωτίας” ο καλός συνάδελφος Head Waiter εδώ).
Το σχεδόν ιερό ζητούμενο της ασφάλειας κάθε είδους, γίνεται πανίσχυρο όπλο της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης.
Οι ΗΠΑ είναι “μανούλες” σ’ αυτό και δεν θα μπορούσαν να μην βαδίσουν στα ίχνη τους οι σύμμαχοι, οι κολαούζοι, οι παρατρεχάμενοί τους στην ΕΕ όσο και παγκοσμίως, φαινόμενο που είναι πολύ ανησυχητικό για όσους θέλουν και μπορούν να σκέφτονται.
political speachΣτους μειωμένης αντίληψης έλληνες ωστόσο, τους οποίους ουδείς θεωρεί χρέος του να ενημερώσει με απολογισμό των πεπραγμένων της διακυβέρνησής του, η ασφάλεια έχει αποκτήσει μια ιδιαίτερα διεστραμμένη έννοια.
Οι έλληνες λοιπόν έχουν κατακτήσει την αίσθηση ασφάλειας ακριβώς μέσα στην καρδιά τής μεγαλύτερης ανασφάλειας που έχουν ζήσει (όσοι έχουν ζήσει), μετά την κατοχή και την δικτατορία.
Ένας έλληνας με τον οποίο συνέπεσα σε συζήτηση τις προάλλες, είχε αντεπιχείρημα  σχετικά με την ευμάρεια των πολιτών κάποιας χώρας (δεν πιστεύω ότι έχει σημασία ποιάς): 
– Πού τα βρήκαν τα λεφτά αυτοί; Αφού είχαν σοσιαλισμό!
Το ότι αυτό που πιστεύει έχει ως πιθανό συμπέρασμα πως πάσα μη σοσιαλιστική χώρα (όπως η Ελλάδα για να μην πάμε μακριά), ευτυχεί και σφύζει από ευμάρεια, είναι πολύ μακρινή διαδρομή για τον εγκέφαλό του.
Νοιώθει ασφαλής αφού τα πράγματα είναι όπως, περίπου, πρέπει.
Ατράνταχτο επιχείρημα όντως, αφού για να μην σκάσεις από απογοήτευση για τα στερεότυπα, την ρηχότητα και τις προκαταλήψεις, (όλα εμποτισμένα στον εγκέφαλό του από το ελληνικό “σύστημα” γενικώς), σε εγκαταλείπουν οι δυνάμεις σου και αποχωρείς, ανεξάρτητα από το τί πιστεύεις ο ίδιος για το κάθε οικονομικό σύστημα.
Τα μέλη τού ελληνικού κοπαδιού λοιπόν, δεν θέλουν, δεν αντέχουν, δεν μπορούν να διαχειριστούν την ανασφάλεια που πολύ εύλογα θα έπρεπε να νοιώθουν.
free food greeceΤα μέτρα καταπάτησης κάθε δικαιώματός τους, ακόμα και αυτού που μόνο οι “κακοί” στερούν από τους ανθρώπους, δηλαδή την (ιερή τους) ιδιοκτησία, την εργασία, την αξιοπρεπή διαβίωση, την ελευθερία να αποφασίζουν για τις ζωές τους, την τήρηση των υποχρεώσεων τού κράτους προς τους πολίτες, τα εκλαμβάνουν μάλλον ως εγγυήσεις ασφαλείας.
Όπως θα λέγαμε, “αφού παίρνουν μέτρα, θα λυθεί το πρόβλημα”.
Γι’ αυτό και πιστεύουν, εξάλλου, αυτούς που ψήφισαν όταν τους μιλάνε για έξοδο από την κρίση, για πλεονάσματα και για success ιστορίες (καλά ακούγονται κι ας μην καταλαβαίνουν τι πάει να πει) .
Πολύ δε περισσότερο ενισχύεται η αίσθηση ασφάλειάς τους όταν οι κυβερνώντες αναφέρονται στις θυσίες τους: “Α, εντάξει! Ξέρουν ότι έκανα θυσίες, άρα θα ανταμειφθώ”.
Ίδιας αντίληψης με το: “Τον ψήφισα, άρα θα με βολέψει σε δουλειά”. 
Αναρωτήθηκε κανένας ανάμεσά τους γιατί είναι καλό να έχει κάνει θυσίες αγνώστου αιτίας και αποτελέσματος;
Σκέφτηκε κανείς; “Δεν έκανα θυσία, με υποχρέωσαν να κάνω ότι έκανα, όπως κι αν λέγεται”.

Οι “συμμαχικές” χώρες βομβαρδίζουν τους κακούς που απειλούν την ασφάλεια (ποιού ακριβώς;)  και η μη παραγωγική Ελλάδα νοιώθει ασφαλής για λόγους που οφείλουν να αναλύσουν η ψυχολογία και η κοινωνιολογία.
Επιπλέον, θλιβερά μεγάλο μέρος των ανθρώπων που νοιώθουν στο πετσί τους την ανασφάλεια, την παρακμή και την “θυσία”, είναι πολύ απασχολημένοι με πραγματικά προβλήματα διαβίωσης και ελάχιστα τους ενδιαφέρει ποιός θα είναι αυτός που -επιτέλους- θα κάνει “κάτι” και θα τους “σώσει”.
Χειρότερο δε όλων, αισθάνονται ασφαλείς που αισθάνονται την ανάγκη να χειροκροτούν σωτήρες κι αυτό είναι από μόνο του αιτία ανασφάλειας – για όσους θέλουν και μπορούν να σκέφτονται, δηλαδή τους υπόλοιπους.

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Για δεύτερη σκέψη, Δες το κι έτσι..!, Επικαιρότητα, Κόσμος, Οικονομία, Πολιτική and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.