Μαζική απεργία των εργαζομένων στα fast-food των ΗΠΑ

Strike-PovertyΑγώνας για αξιοπρεπή ζωή

Στις 4 Σε­πτεμ­βρίου, οι ερ­γα­ζό­με­νοι σε ε­στια­τό­ρια fast-food των Η­ΠΑ κα­τέ­βη­καν σε α­περ­γία διεκ­δι­κώ­ντας την αύ­ξη­ση της α­μοι­βής τους α­πό 7,25 σε 15 δο­λά­ρια την ώ­ρα και το δι­καίω­μα να δη­μιουρ­γή­σουν σω­μα­τείο χω­ρίς να υ­πο­στούν α­ντί­ποι­να. Ζη­τούν, ε­πί­σης, να δου­λεύουν βά­σει στα­θε­ρού προ­γράμ­μα­τος και να πά­ψουν οι αυ­θαί­ρε­τες μειώ­σεις, α­φαι­ρέ­σεις ή κλο­πές, ό­πως τις χα­ρα­κτη­ρί­ζουν, α­πό τον μι­σθό τους.

Ξέ­μει­ναν α­πό χει­ρο­πέ­δες

Τον Νοέμ­βριο 2012, πε­ρί­που 200 ερ­γα­ζό­με­νοι στη Νέα Υόρ­κη έ­κα­ναν την αρ­χή των κι­νη­το­ποιή­σεων. Τον Μάιο 2013, με τη συμ­με­το­χή ερ­γα­ζο­μέ­νων σε 33 χώ­ρες, η α­περ­γία χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε η με­γα­λύ­τε­ρη στην α­με­ρι­κα­νι­κή και πα­γκό­σμια ι­στο­ρία. Με­τά α­πό ε­ντα­τι­κές συ­ζη­τή­σεις στη διάρ­κεια του κα­λο­και­ριού, οι ερ­γα­ζό­με­νοι σε το­πι­κές και πο­λυε­θνι­κές α­λυ­σί­δες fast food, ό­πως οι McDonald’s, Burger King, Wendy’s και KFC, α­πο­φά­σι­σαν να διεκ­δι­κή­σουν την προ­σαρ­μο­γή του μι­σθού τους στο αυ­ξη­μέ­νο κό­στος ζωής και α­πέ­να­ντι στις α­νι­σό­τη­τες των α­μοι­βών, με την α­περ­γία που βρί­σκε­ται σε ε­ξέ­λι­ξη. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρίες, στην διάρ­κεια της ε­βδο­μά­δας, πε­ρισ­σό­τε­ροι α­πό 1300 α­περ­γούς ψή­φι­σαν τη συ­νέ­χι­ση τού α­γώ­να τους, με σύν­θη­μα τους #FightFor15 (Αγώ­νας για 15).
[Η απεργία ξεκίνησε λίγες μέρες μετά τις δηλώσεις κατανόησης και συμπαράστασης του προέδρου Ομπάμα την Ημέρα Εργασίας (Labor Day), που είναι η εθνική αργία τής πρώτης Δευτέρας του Σεπτεμβρίου. «Οι εργαζόμενοι οργανώνονται για να εξασφαλίσουν στις οικογένειές τους υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια. Εάν καιγόταν ο πισινός μου στην δουλειά και διεκδικούσα τίμιο μισθό και τίμια εργάσιμη μέρα, θα εντασσόμουν σ’ ένα σωματείο που να νοιάζεται για μένα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπαράκ Ομπάμα.]

Η «Επο­χή» ε­πι­κοι­νώ­νη­σε με την πρω­το­βου­λία #StrikeFastFood (Απερ­γία fast food) που κοι­νο­ποιεί μέ­σω κοι­νω­νι­κών δι­κτύων και ι­στό­το­που τις ε­ξε­λί­ξεις και τα σχε­τι­κά δη­μο­σιεύ­μα­τα, ε­νη­με­ρώ­νει και ευαι­σθη­το­ποιεί το κοι­νό και δέ­χε­ται τις δη­λώ­σεις συ­μπα­ρά­στα­σης απ’ ό­λον τον κό­σμο, με σύν­θη­μά της «Το χα­μη­λό ει­σό­δη­μα δεν εί­ναι ε­ντά­ξει» (Low pay is not OK). Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρίες τους, η πρώ­τη α­ντί­δρα­ση του κρά­τους σε πολ­λές α­πό τις 150 πό­λεις που συμ­με­τέ­χουν στην α­περ­γία, ή­ταν οι συλ­λή­ψεις. Όπως α­να­φέ­ρουν, α­μέ­σως με­τά την έ­ναρ­ξη των ει­ρη­νι­κών κι­νη­το­ποιή­σεων, συ­νε­λή­φθη­σαν 500 α­περ­γοί ντυ­μέ­νοι με στο­λές των ε­ται­ριών ό­που δου­λεύουν.
Detroit worker arrestedΣτο Ντι­τρόι­τ, στην διάρκεια της εβδομάδας, περισσότεροι από 1300 απεργούς ψήφισαν την συνέχιση τού αγώνα τους, με σύνθημα τους #FightFor15 (Αγώνας για 15).
Στην πο­λύ­πα­θη α­πό την πτώ­χευ­ση πό­λη, που με­τέ­χει δυ­να­μι­κά στις κι­νη­το­ποιή­σεις με το κί­νη­μα Detroit 15, τη­λε­ο­πτι­κός σταθ­μός με­τέ­δι­δε ει­κό­νες με συλ­λη­φθέ­ντες α­περ­γούς που πε­ρί­με­ναν τους α­στυ­νο­μι­κούς να βρουν με τι θα τους δέ­σουν τα χέ­ρια, ε­πει­δή ε­ξαν­τλή­θη­καν οι χει­ρο­πέ­δες.  

Διε­θνής στή­ρι­ξη

Στον α­γώ­να των α­περ­γών σε ο­λό­κλη­ρη την χώ­ρα, προ­στί­θε­νται και συ­μπα­ρί­στα­νται χα­μη­λό­μι­σθοι και α­πό άλ­λους κλά­δους. Εργα­ζό­με­νοι α­πό 13 χώ­ρες (Νέα Ζη­λαν­δία, Ια­πω­νία, Κο­ρέα, Φι­λιπ­πί­νες, Ελβε­τία, Δα­νία, Ιτα­λία, Βέλ­γιο, Γαλ­λία, Βρε­τα­νία, Κο­λομ­βία, Βρα­ζι­λία και Αργε­ντι­νή), τα­ξί­δε­ψαν στις Η­ΠΑ για να «συ­μπα­ρα­στα­θούν στους συ­να­δέλ­φους τους και να συ­νε­χί­σουν την οι­κο­δό­μη­ση της διε­θνούς συμ­μα­χίας ερ­γα­ζο­μέ­νων στα fast food», σύμ­φω­να με το #StrikeFastFood. Το κί­νη­μα έ­χει ευαι­σθη­το­ποιή­σει την πα­γκό­σμια κοι­νή γνώ­μη και τα ΜΜΕ και συ­νέ­βα­λε στην αύ­ξη­ση των μι­σθών για ε­πτά ε­κα­τομ­μύ­ρια ερ­γα­ζό­με­νους. Η Εθνι­κή Οργά­νω­ση για την Πρόο­δο των Έγχρω­μων (NAACP), α­πό την αρ­χή του κα­λο­και­ριού υ­πο­στή­ρι­ξε ο­μό­φω­να τις κι­νη­το­ποιή­σεις, ε­νώ υ­πήρ­ξαν και μέ­λη του Κο­γκρέ­σου που δή­λω­σαν τη συ­μπα­ρά­στα­σή τους.

Διευ­ρύ­νε­ται το χά­σμα

Ο ο­μο­σπον­δια­κός κα­τώ­τα­τος μι­σθός (χρή­μα­τα των ερ­γο­δο­τών) δεν κα­λύ­πτει τις α­νά­γκες πολ­λών οι­κο­γε­νειών, οι ο­ποίες α­να­γκά­ζο­νται να κα­τα­φεύ­γουν στα προ­νοια­κά βο­η­θή­μα­τα (χρή­μα­τα των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων). Ήδη, 21 πο­λι­τείες έ­χουν ο­ρί­σει α­μοι­βές υ­ψη­λό­τε­ρες των ο­μο­σπον­δια­κών.
[Οι εργαζόμενοι στα ΜακΝτόναλντ της Δανίας, όπου έχουν σωματείο, αμείβονται με 20 δολάρια την ώρα. Παρότι η πολυεθνική εταιρία, απέναντι στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, έχει προσπαθήσει να θεωρηθούν νομικά ανεξάρτητα τα καταστήματα με δικαίωμα χρήσης τής φίρμας (franchise) στις ΗΠΑ, το Εθνικό Συμβούλιο Εργασιακών Σχέσεων αποφάνθηκε ότι πρόκειται για ενιαίο εργοδότη που αποφασίζει και επιβάλλει τις συνθήκες εργασίας στους απασχολούμενους, άρα και τις αμοιβές.]

StrikersΣτοι­χεία α­πό το Ινστι­τού­το Οι­κο­νο­μι­κής Πο­λι­τι­κής (EPI) κα­ταρ­ρί­πτουν τον μύ­θο ό­τι οι ερ­γα­ζό­με­νοι στον κλά­δο εί­ναι στην πλειο­ψη­φία τους πο­λύ νε­α­ρά ά­το­μα που ερ­γά­ζο­νται πε­ρι­στα­σια­κά για ε­πι­πλέ­ον ει­σό­δη­μα. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, μό­νο 12% εί­ναι κά­τω α­πό 20 ε­τών, συμ­με­τέ­χουν κα­τά μέ­σο ό­ρο 50% στο οι­κο­γε­νεια­κό ει­σό­δη­μα, η μέ­ση η­λι­κία τους εί­ναι τα 35 χρό­νια, το 36% εί­ναι πά­νω α­πό 40 ε­τών και το 56% εί­ναι γυ­ναί­κες. Το EPI προ­ει­δο­ποιεί ε­πί­σης ό­τι η κα­θή­λω­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού υ­πο­νο­μεύει την οι­κο­νο­μι­κή α­νά­πτυ­ξη της χώ­ρας λό­γω της μείω­σης της κα­τα­να­λω­τι­κής δύ­να­μης, ε­νώ δη­μο­σιεύ­μα­τα θεω­ρούν πι­θα­νές τις μειώ­σεις των κερ­δών των με­τό­χων -ε­πι­χει­ρή­μα­τα ι­διαί­τε­ρα «πει­στι­κά» ε­ντός του α­με­ρι­κα­νι­κού οι­κο­νο­μι­κού μο­ντέ­λου.
Η τριε­τής έκ­θε­ση Σε­πτεμ­βρίου 2014, της Ομο­σπον­δια­κής Τρά­πε­ζας των Η­ΠΑ1, δια­πι­στώ­νει ση­μα­ντι­κές δια­φο­ρές στην κα­τα­νο­μή των αυ­ξή­σεων στα ει­σο­δή­μα­τα. Οι οι­κο­γέ­νειες με μέ­σα και χα­μη­λά ει­σο­δή­μα­τα που ή­δη έ­χουν πλη­γεί πε­ρισ­σό­τε­ρο α­πό την ύ­φε­ση, συ­νέ­χι­σαν να εμ­φα­νί­ζουν μείω­ση, πα­ρό­τι ο γε­νι­κός μέ­σος ό­ρος αυ­ξή­θη­κε κα­τά 4%. «Μό­νο οι οι­κο­γέ­νειες στην κο­ρυ­φή της κλί­μα­κας κα­τα­νο­μής ει­σο­δη­μά­των, εί­δαν ευ­ρεία αύ­ξη­ση στα κέρ­δη τους στην τριε­τία 2010-2013», α­να­φέ­ρει η έκ­θε­ση, ε­πι­βε­βαιώ­νο­ντας ό­τι το χά­σμα με­τα­ξύ τής κο­ρυ­φής (1%) και των άλ­λων στρω­μά­των, ι­διαί­τε­ρα της βά­σης των ει­σο­δη­μά­των, συ­νε­χώς διευ­ρύ­νε­ται.
Επι­πλέ­ον, ό­πως ε­πι­ση­μαί­νει το Bloomberg για την α­γο­ρά ερ­γα­σίας, τα ε­παγ­γέλ­μα­τα που α­παι­τούν προ­σό­ντα ε­ξα­φα­νί­ζο­νται και αυ­ξά­νε­ται η ζή­τη­ση για α­νει­δί­κευ­τους και ερ­γά­τες πα­ρα­γω­γής, φαι­νό­με­νο που συ­μπιέ­ζει α­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο τις α­μοι­βές.

[1] http://www.federalreserve.gov/pubs/bulletin/2014/pdf/scf14.pdf

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα “Η Εποχή”
Κυριακή 14.9.2014

 

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Διάβασα Είδα, Εργασία, Κόσμος and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.