Ο καλλιτέχνης, το φως και μια αγία του Παρισιού

SAM_1168Όπως ήταν αναμενόμενο και όχι “φωτισμένη” πρόβλεψη ή ατυχές συμβάν, οι έγνοιες αρχίζουν να εμφανίζονται, και οι μνήμες από το Παρίσι φεύγουν από το πρώτο πλάνο και γίνονται χαρούμενοι συνοδοί όσων συμβαίνουν στην καθημερινή ζωή.
Σπεύδω λοιπόν να συνεχίσω με όσα έχω συλλέξει και με όσα θέλω να μοιραστώ, που πλησιάζουν στο τέλος.

Brancusi
Η περιοχή περί το Centre Pompidou νόμισα πως δεν θα έχει ενδιαφέρον, κυρίως επειδή το ίδιο το κτήριο μου φαινόταν αταίριαστο με το Παρίσι (ως ένα βαθμό άλλαξα γνώμη και πλέον θεωρώ πως η πόλη μπορεί με -σχετική- επιτυχία να ενώνει το μοντέρνο με το κλασικό όπως έχω ήδη γράψει εδώ). Διαψεύστηκα λοιπόν θετικά για το Pompidou αλλά κυρίως για την περιοχή.
Οι “προκαταλήψεις” όσο και ο παράγων τυχαίο, με οδήγησαν από τις πρώτες μέρες εκεί, πριν καταπιαστώ με τα όσα θεωρούσα σπουδαιότερα. Έτσι διαπίστωσα πως πρόκειται για ένα ενδιαφέρον και αξιόλογο κομμάτι της πόλης, που πέρα από την μυθοποίησή του από λάτρεις των μοντέρνων τεχνοτροπιών, προσφέρει θησαυρούς. Έχω ήδη αναφέρει τα μαγαζάκια, όμως ο σκεπτικισμός μου κάμφθηκε πραγματικά, όταν μπήκε στον δρόμο μου -πολύ κοντά στο Pompidou κι ενώ απομακρυνόμουν-, μια ωραία έκθεση με ελεύθερη είσοδο. (Ο οδηγός που είχα μαζί μου έγραφε γι’ αυτή, όμως αν είχα διαβάσει τον οδηγό εκ των προτέρων, θα ήμουν μια άλλη, εκείνη που δεν θα είχε χαθεί τόσες φορές στους “ανεξερεύνητους” δρόμους.)
Πρόκειται για το ατελιέ τού Constantin Brancusi, γεννημένου το 1876, ρουμανικής καταγωγής, που εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1904. Καταγράφεται ως γλύπτης, ωστόσο απ’ όσα είδα και πληροφορήθηκα, ήταν καλλιτέχνης με πολλές ιδιότητες.
Η “ιδιαιτερότητα” που μου κέντρισε το ενδιαφέρον είναι πως κληροδότησε το εργαστήριό του στο γαλλικό κράτος με τον όρο να ανακατασκευαστεί και να παρουσιαστεί στο σύνολο και ως μια ενότητα, μετά τον θάνατό του. Ο Brancusi θεωρούσε πως ο χώρος μέσα στον οποίο ζούσε, εργαζόταν και τοποθετούσε τα έργα του, αποτελούσε ένα σύνολο κι αυτό ζήτησε να διατηρηθεί. Έτσι κι έγινε όπως είδα. Είναι σαν επίσκεψη στον χώρο ενός καλλιτέχνη, δηλαδή στο εργαστήριο, κατοικία και γκαλερί ταυτοχρόνως, παρά σε μουσείο ή κάτι παρόμοιο. Αξιοσημείωτος είναι ο φωτισμός, τον οποίο ένας από τους επισκέπτες χαρακτήρισε, “χαρά του φωτογράφου”. Ενδιαφέροντα και εκκεντρικά μου φάνηκαν επίσης τα “ονόματα” των έργων του, ίσως εξίσου με τα ίδια τα έργα. 

This slideshow requires JavaScript.

 Madeleine
Σύμφωνα με τις συστάσεις καλών ανθρώπων πριν το ταξίδι μου, η εκκλησία της Madeleine είναι σημαντικό αξιοθέατο. Όπως έχω ήδη γράψει, οι καθολικοί ναοί μου φαίνονται μεγαλοπρεπείς και υποβλητικοί και τους επισκέπτομαι γενικώς. Αφού μου το είπαν όμως, την έβαλα στο πρόγραμμα. Να εξομολογηθώ -σε σας- πως δεν είχα καταλάβει αν είναι αγία ή αν είχε ονομαστεί έτσι, για κάποιο λόγο, η εκκλησία.
Ίσως γι’ αυτό η Sainte-Maria Madeleine μου έπαιξε λίγο κρυφτό. Όταν κίνησα για να βρω τον ναό, προγραμμάτισα μια διαδρομή με το λεωφορείο και με τα πόδια. Στάθηκε πρακτικά αδύνατον να προσανατολιστώ από τον σταθμό St-Lazare όπου κατέβηκα με το λεωφορείο. Σκέφτηκα σοβαρά την εκδοχή του ταξιδιού με τραίνο σε άλλη πόλη της Γαλλίας από τον σταθμό, ως πιο εύκολη διαδρομή από την ανακάλυψη της εκκλησίας.
Η Madeleine αναβλήθηκε και το “γινάτι” της με έστειλε σε άλλη περιοχή εκείνη την μέρα, όμως το δικό μου γινάτι έμεινε και καιροφυλακτούσε…

Η σχετική εξοικείωσή μου με τις διαδρομές, τους χάρτες και τις συγκοινωνίες, νίκησε! Η Madeleine είναι μεν πολύ κοντά στον σταθμό St-Lazare, όμως την βρήκα από άλλη πρόσβαση.
Επίσης, ενώ ήμουν απ’ έξω και φωτογράφιζα το κτήριο, το οποίο θυμίζει -σύμφωνα με τον οδηγό- ελληνικό ναό (αρχαιο-ελληνικό εννοεί μάλλον), η μπόρα μάς έστειλε όλους στο εσωτερικό της.
Το τυχαίο έβαλε πάλι μια μαγική πινελιά και όχι μόνο βρέθηκα στην πανέμορφη Madeleine αλλά ενόσω ήμουν εκεί, μια χορωδία αγοριών και κοριτσιών με αγγελικές φωνές, τραγούδησε, ενώ έπαιξε εκκλησιαστικό όργανο ένας κύριος. Εκτός από τις φωτογραφίες λοιπόν, σας έχω και βιντεάκι με την ωραία χορωδία και το εσωτερικό τού ναού.

This slideshow requires JavaScript.


Λίγο πριν τον αποχαιρετισμό που ακολουθεί, με πανέμορφες εμπειρίες και εικόνες, θέλω να πω σε όποιον επιθυμεί ή προγραμματίζει ταξίδι στο Παρίσι, πως με μεγάλη ευχαρίστηση μπορώ να σας δώσω ονόματα site με πληροφορίες και “μικρά μυστικά” για το ταξίδι και την πόλη που εμένα με βοήθησαν πολύ. (Ο α-προσανατολισμός μου είναι μια άλλη ιστορία που δεν πρέπει να πτοεί εσάς.)
Ο κάθε ταξιδιώτης μπορεί να επιλέξει από το πλήθος των στοιχείων και των προτάσεων όσα του ταιριάζουν και να δημιουργήσει μια επιτυχημένη επίσκεψη και μια όμορφη εμπειρία.

 

 

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Κόσμος, Παρίσι, Το χρώμα της μέρας, Ψυχαγωγία, Paris and tagged , , , , . Bookmark the permalink.