Ναούρου: Από τον παράδεισο στο ΔΝΤ

Nauru_satelliteΤο Ναούρου μοιάζει σε έναν παρατηρητή, ιδανικός τόπος ήρεμης ζωής. Είναι ένα νησί του νότιου Ειρηνικού, ανατολικά της Ινδονησίας, μόλις 42 χιλιόμετρα νότια του ισημερινού. Έχει έκταση 21 τετραγωνικά χιλιόμετρα (όσο περίπου τα Αντικήθυρα), πληθυσμό λίγους περισσότερους από 11.000 ανθρώπους. Εκλέγει κάθε τρία χρόνια τους δεκαοκτώ βουλευτές του, οι οποίοι με την σειρά τους εκλέγουν τον Πρόεδρο που είναι επίσης και Πρωθυπουργός και ο οποίος ορίζει τους τέσσερεις ή πέντε υπουργούς.Απλά πράγματα.
Τι οδήγησε λοιπόν την κυβέρνηση της χώρας να υποβάλει στις 9 Μαϊ̈́ου αίτημα για να γίνει το 189ο
μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και βεβαίως να υποστεί τους όρους και τις προϋποθέσεις που επιβάλλει στα μέλη του;
Με ποιό τρόπο επηρέαζε την καθημερινότητα των κατοίκων του Ναούρου -οι οποίοι και λόγω του νωχελικού τρόπου ζωής τους, βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης παχυσαρκίας-, η μη συμμετοχή τους σε διεθνείς οργανισμούς που λειτουργούν βάσει κανονισμών κομμένων και ραμμένων στα μέτρα πλουσίων χωρών, προς εξυπηρέτηση των δικών τους οικονομικών συστημάτων και συμφερόντων;

Το νησί, έχει νόμισμά του το αυστραλιανό δολάριο και η Αυστραλία υπήρξε ένας από τους εκμεταλλευτές του πλούτου του, όσο και χρηματοδότης του, τα τελευταία χρόνια. Μέρος της χρηματοδότησης δόθηκε με την υπογραφή μνημονίου που επέβαλε την δημιουργία κέντρου κράτησης μεταναστών, το 2001. Στις αρχές Μαϊ̈́ου, στο κέντρο «φιλοξενούνταν» περίπου 1.200 άτομα. Ασφαλώς, η διεθνής κριτική για τις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών, ασκείται στο Ναούρου.
Επίσης, όπως σε άλλες γειτονικές χώρες, η Αυστραλία προωθεί «νόμιμους» πρόσφυγες, τους οποίους η ίδια θεωρεί ανεπιθύμητους. Πριν λίγες ημέρες το νησί υποδέχθηκε την πρώτη ομάδα από 21 άτομα.

Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μικρότερης δημοκρατίας στον κόσμο, είναι ότι δεν επιβάλλονται φόροι τους πολίτες και μέχρι πρότινος αποτελούσε «φορολογικό παράδεισο», δηλαδή μια από τις χώρες όπου οι ξένες καταθέσεις δεν φορολογούνται, ούτε ελέγχονται ως προς την προέλευσή τους. Αυτή υπήρξε και η αιτία για να καταγραφεί στην μαύρη λίστα του ΟΟΣΑ το 2009 και μέχρι την συμμόρφωσή του με τα διεθνή πρότυπα φορολόγησης, να παραμένει «ανεπιθύμητο» για το ΔΝΤ.

Το άλλοτε επονομαζόμενο Ευχάριστο Νησί, ήταν στο μακρινό παρελθόν ένας φυσικός παράδεισος μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Η αγγλικών, αυστραλιανών και νεο-ζηλανδικών συμφερόντων εταιρία Φωσφορικό Άλας του Ειρηνικού, αγόρασε με εξευτελιστικό αντίτιμο το δικαίωμα εξόρυξης φωσφορικού άλατος, ενός πετρώματος που υπάρχει σε αφθονία στο νησί κι έχει δημιουργηθεί στο πέρασμα των αιώνων από τα περιττώματα πουλιών που συσσωρεύονταν στην θάλασσα.
Όταν συστάθηκε η Δημοκρατία του Ναούρου το 1968, αντί της αποκατάστασης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, επελέγη η συνέχιση των εξορύξεων, αυτή την φορά με δέλεαρ το υλικό κέρδος για τους κατοίκους, αντί για τα ψίχουλα που εισέπρατταν ως τότε, αλλά με πιθανή οριστική και μη αναστρέψιμη καταστροφή του περιβάλλοντος.

«Το μεγαλύτερο μέρος του Ναούρου μοιάζει με σεληνιακό τοπίο. Μεγάλοι και βαθείς κρατήρες εναλλάσσονται με μικρότερες τρύπες στο έδαφος. Πέτρες και χαλίκια είναι σπαρμένα παντού. Όμως σε αυτή την περίπτωση, μόνο τους ανθρώπους μπορεί κάποιος να κατηγορήσει. Η αναζήτηση του φωσφωρικού άλατος -πολύτιμο ορυκτό που χρησιμοποιείται για λίπασμα- οδήγησε τις δυτικές δυνάμεις να καταστρέψουν το μικροσκοπικό νησί του Ειρηνικού, και τους κατοίκους του να ανταλλάξουν τον παράδεισό τους με έναν σωρό από ερείπια», περιγράφει στο ιστότοτοπό της η μόνιμη αποστολή της χώρας στον ΟΗΕ -του οποίου είναι μέλος από το 1999.
Η εμπειρία από την καταστροφή της φυσικής ομορφιάς σε συνδυασμό με τα πλήγματα που έχει ήδη υποστεί η χώρα από τα ολοένα εντεινόμενα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής, έχουν πλέον οδηγήσει σε σκεπτικισμό όσον αφορά στην περαιτέρω εκμετάλλευση της κύριας πηγής εσόδων.
Στο παρελθόν η κυβέρνηση της χώρας έχει επικρίνει τον ΟΗΕ για την αθέτηση των υποσχέσεών του όσον αφορά στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, απέναντι στην οποία τα μικρά νησιά χρησιμοποιούνται «σαν καναρίνι σε ορυχείο», όπως είπε χαρακτηριστικά. Πάντως η μικρή χώρα προσέφερε δωρεά 3.000 δολάρια αυστραλίας (2.030 ευρώ), στα Νησιά του Σολομώντα που είχαν πληγεί από πλημμύρες τον περασμένο Απρίλιο.

Άλλο στοιχείο είναι ότι, στο σύνολο σχεδόν των μικρών νησιωτικών κρατών του Ειρηνικού, οι οικονομίες βασίζονται στην αλιεία. Αλιεία όμως δεν σημαίνει την τροφή που καταναλώνουν αλλά τον πλούτο των θαλασσίων υδάτων τους και το δικαίωμα αλίευσης σε αυτά, από τα πλοία άλλων -ανεπτυγμένων- χωρών. Σημαντικό έσοδο αποτελεί η παροχή-πώληση αδειών.
Το 1982, οκτώ νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού, υπέγραψαν την Συμφωνία του Ναούρου, με σκοπό να ενισχύσουν την διαπραγματευτική τους δύναμη στην αδειοδότηση ξένων εταιριών και στον έλεγχο της παράνομης αλιείας.
Το ΔΝΤ, το οποίο παρέχει κηδεμόνευση με την μορφή «τεχνικής υποστήριξης και εκπαίδευσης» στις μικρές νησιωτικές χώρες του Ειρηνικού (ακόμα και σε μη μέλη του), προκειμένου «να βελτιώσουν την μακρο-οικονομική διαχείρισή τους», κρίνει πως με το μέτρο της μείωσης των ημερών αλίευσης που έχουν εφαρμόσει, περιορίζεται ο όγκος πληθυσμών ψαριών που μένουν διαθέσιμα για τις εταιρίες.

Λιγότερο πειστικοί είναι οι ισχυρισμοί ότι το ΔΝΤ φροντίζει την βιωσιμότητα του περιβάλλοντος προς όφελος των νησιωτικών κρατών.

Η κυβέρνηση πάντως, εξέφρασε την πεποίθηση ότι το αίτημα για ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα, θα βελτιώσουν την αξιοπιστία και την φήμη της χώρας. Ταυτοχρόνως ανακοίνωσε μέτρα για την ενίσχυση της αστυνόμευσης και αναμόρφωση του νομικού συστήματος, μια από τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
Και η «προσαρμογή» συνεχίζεται…

ΠΗΓΗ: epohi.gr

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Διάβασα Είδα, Κόσμος and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.