Κίνα-Αφρική: Σχέση υπό συνεχή παρακολούθηση

keqiang africa

Ο κινέζος πρωθυπουργός Λι Κεκιανγκ με την πρόεδρο της Αφρικανικής Ένωσης, Κλαρίς Ντλαμίνι Ζούμα

«Θέλω να διαβεβαιώσω τους αφρικανούς φίλους μας ότι η Κίνα ουδέποτε θα ακολουθήσει αποικιοκρατική οδό, όπως έχουν κάνει κάποιες χώρες, ούτε θα επιτρέψει την αποικιοκρατία -η οποία ανήκει στο παρελθόν- να επανεμφανιστεί στην Αφρική», δήλωσε ο κινέζος πρωθυπουργός Λι Κεκιάνγκ, σύμφωνα με το Xinhua, την παραμονή της πρώτης επίσκεψής του (4-11 Μαΐου), στην Αφρική. Οι δηλώσεις του κινέζου πρωθυπουργού απαντούν κυρίως στους δυτικούς επικριτές της παρουσίας της Κίνας στην κατεξοχήν περιοχή του κόσμου, όπου ο ανυπολόγιστος φυσικός πλούτος δεν εξασφαλίζει στο ελάχιστο την αξιοπρεπή διαβίωση των λαών της.

Επέκταση της συνεργασίας

Ο Λι, που ταξίδεψε σε Αιθιοπία, Νιγηρία, Ανγκόλα και Κένυα, χαρακτήρισε τα προβλήματα που έχουν ανακύψει κατά τη μακρόχρονη κινεζική παρουσία στη μαύρη ήπειρο, «μεμονωμένες περιπτώσεις» -όπως είναι η κεντρική κινεζική θέση.
Στην ομιλία του στο -κινεζικής κατασκευής- κτίριο της Αφρικανικής Ένωσης στην Αντίς Αμπέμπα, ανακοίνωσε παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και αύξηση του δανεισμού. Να σημειώσουμε εδώ ότι μέχρι το τέλος του 2013, η Κίνα είχε διαγράψει δάνεια ύψους 3,2 δισ. δολαρίων.
Πρότεινε επέκταση της συνεργασίας «με ειλικρίνεια και ισότητα, αλληλεγγύη, αμοιβαία εμπιστοσύνη, από κοινού χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και προώθηση των διμερών πρακτικών συνεργασίας» και συμφώνησε για υποστήριξη των χωρών προκειμένου να αναπτυχθούν ανεξάρτητα, και με το δικό τους δυναμικό. Για το διμερές εμπόριο, που ανήλθε το 2013 σε περισσότερα από 200 δισ. δολάρια, έθεσε στόχο μέχρι το 2020 τα 400 δισ. και για τις άμεσες επενδύσεις τα 100 δισ.

Αμφισβητήσιμο κέρδος

Η Αφρική, όπου βρίσκονται οι επτά από τις δέκα ταχύτερα ανερχόμενες οικονομίες, αποτελεί για την Κίνα τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο και πηγή τεράστιων κερδών. Ωστόσο, αμερικανικοί, κυρίως, κύκλοι, αμφισβητούν το πραγματικό κέρδος για τις αφρικανικές χώρες. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο κύριος όγκος επικριτικών δημοσιευμάτων εμφανίζεται την περίοδο μετά το 2010, οπότε αυξήθηκαν κατακόρυφα οι επενδύσεις.
Ανάλυση του αμερικανικού δικτύου πληροφοριών Stratfor αναφέρει ότι την διετία 2010-2012, οι συμφωνίες που αφορούν στις κατασκευές και στους φυσικούς πόρους, ανήλθαν σε 90 δισ. δολάρια και αποτέλεσαν το 90% των εμπορικών δραστηριοτήτων της Κίνας στην Αφρική. Τονίζει τη σημασία των επενδύσεων για την κινεζική ανάπτυξη και τη διοχέτευση του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού και σημειώνει βεβαίως τις κριτικές που δέχεται η χώρα για τις εξορυκτικές της δραστηριότητες και για την κακή ποιότητα κατασκευών.

Απάνθρωπες συνθήκες εργασίας

«Ευαίσθητοι» τομείς, θεωρούνται επίσης η ασφάλεια και οι εργασιακές σχέσεις. Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε έκθεση του 2011 για τα ορυχεία χαλκού της Ζάμπια, κατήγγειλε τις παραβιάσεις εργασιακών δικαιωμάτων και τις απειλές για απόλυση αν δεν γίνονταν αποδεκτοί όροι όπως εξαντλητικά ωράρια 72 ωρών εβδομαδιαίως. Αναφέρει ότι οι συνθήκες αναμενόταν να βελτιωθούν μετά την εκλογή του προέδρου Μάικλ Σάτα [Πατριωτικό Μέτωπο], ο οποίος, ως αντιπολίτευση, υπήρξε επικριτής των κινεζικών εργασιακών πρακτικών.
Το 2012, στη διάρκεια διαμαρτυριών για τον κατώτερο μηνιαίο μισθό των 220 δολαρίων, σκοτώθηκε κινέζος διευθυντής ανθρακορυχείου.
Άρθρο του αμερικανικού Fortune (CNN) το 2013 γράφει ότι, «η βοήθεια της Κίνας προς την Αφρική έχει υπερεκτιμηθεί» και πως, «το 2010 η αμερικανική βοήθεια ήταν μεγαλύτερη». Δεν παραλείπει να της προσάψει ότι υποστηρίζει αυταρχικά καθεστώτα, χαρακτηρίζει «μυθοπλασίες» τις δηλώσεις των κινέζων περί μη παρέμβασης και εκθειάζει τους δυτικούς «χορηγούς», όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, επειδή δανειοδοτούν «υπό όρους σωστής διακυβέρνησης».

Τροφή για εξομάλυνση

keqiangΣτα έγγραφα που δημοσιοποιούν τα Wikileaks διαφαίνεται η ουσία των δημοσιευμάτων, αφού αποκαλύπτεται το ενδιαφέρον των δυτικών περισσότερο για την υπονόμευση των κινεζο-αφρικανικών σχέσεων, παρά για την τύχη της Αφρικής. Σε μυστική εσωτερική αλληλογραφία του Stratfor, αποδεικνύεται η διαρκής και στενή παρακολούθηση από την Δύση της κινεζικής παρουσίας στις αφρικανικές χώρες μετά το Φόρουμ για την Κινεζο-Αφρικανική Συνεργασία (FOCAC) τον Νοέμβριο 2006 στο Πεκίνο. Γίνεται συχνή αναφορά σε «ατοπήματα» των κινέζων ως πιθανής (και ευπρόσδεκτης από την Δύση) αιτίας διατάραξης των διμερών σχέσεων.
Σε μήνυμα του 2011, αναλυτές εξέφραζαν ανησυχία πως η επισιτιστική βοήθεια των κινέζων θα εξομάλυνε τις εντάσεις που είχαν δημιουργηθεί, όσο και ότι οι μεγάλες αγορές τους σε σιτηρά θα προκαλούσαν αύξηση στις τιμές για άλλους αγοραστές.
Ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Εκτός από την πολιτική της εκλογής Σάτα στην Ζάμπια, δεν βλέπω πολλές άλλες κυβερνήσεις να παίζουν το χαρτί της Κίνας. Υπάρχει τεράστια βοήθεια σε τρόφιμα […] στην οποία αναμένεται να βασιστεί η Κίνα για ένα διάστημα, προκειμένου να βελτιώσει την πρόσφατη κακή εικόνα της στην Αφρική. Εξάλλου, η βοήθεια θα μειώσει επίσης τον κίνδυνο της εθνικής κατάρρευσης σε κάποιες χώρες, επιτρέποντας στην Κίνα διαρκές σταθερό περιβάλλον στο οποίο να συνεχίσει την εξόρυξη πόρων. Συμβάλλει στην παραμονή στην εξουσία καθεστώτων, με σκοπό να μην αντικατασταθούν από πιο ακραία, εθνικιστικά καθεστώτα στα οποία πιθανόν να μην ήταν ευπρόσδεκτες οι κινεζικές επενδύσεις, η άντληση πόρων και η εργασία.»

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα “Η Εποχή”
Κυριακή 11.5.2014
 

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Διάβασα Είδα, Επικαιρότητα, Κόσμος and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.