Καίγεται το σπίτι μας

ptolemaidaΓράφω αυτό το κείμενο για να εκφράσω μια διαπίστωση που προκαλεί ένα μικρό παράπονο και μια μεγάλη ανησυχία.
Πριν μερικούς μήνες δημιούργησα ένα «αδελφό» blog, το Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση, στο οποίο αρχικές αναρτήσεις ήταν το περιεχόμενο της εργασίας μου πάνω στο κρίσιμο, παγκόσμιο και πανανθρώπινο ζήτημα της Κλιματικής Αλλαγής.
Παρά την επιθυμία μου να το μεταφράσω (κάποτε), το μέγεθος μιας τέτοιας προσπάθειας αλλά και ο περιορισμένος χρόνος, δεν μου έχουν επιτρέψει να πραγματοποιήσω το σχέδιό μου. Περιέργως κατά την άποψή μου, αν και στα ελληνικά, ο ιστότοπος δέχθηκε εξαρχής πολύ περισσότερες επισκέψεις και εγγραφές από αναγνώστες άλλων χωρών παρά από την Ελλάδα. Η αναλογία με ενθάρρυνε να αναδημοσιεύω ή/και να γράφω άρθρα στα αγγλικά περισσότερο και σπανιότερα στα ελληνικά.
Κι εδώ βρίσκεται το παράπονό μου: Οι έλληνες δεν νοιάζονται για το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής -αν και όταν γνωρίζουν σχετικά.
Η Κλιματική Αλλαγή μας αφορά όλους. Δεν το λέω εγώ, το αποδεικνύουν όλα τα δεδομένα που συνέλεξα για την εργασία μου και τα οποία παραθέτω, σχολιάζω και αναλύω, όσο και η πλούσια αρθρογραφία. Κυρίως όμως το αποδεικνύει η παγκόσμια πραγματικότητα.
Η Ελλάδα, την οποία πολλοί (όχι εγώ!) απολαμβάνουν να θεωρούν το κέντρο του κόσμου, δεν είναι αλώβητη, προστατευμένη, ούτε δυστυχώς άμοιρη ευθυνών για την κλιματική αλλαγή. Στοιχεία για την αρνητική συμβολή της έχω συμπεριλάβει στην εργασία. Αν οι πλημμύρες στην βόρεια Ευρώπη, οι τυφώνες στην κεντρική Ασία, η ξηρασία στην Αφρική και οι θάνατοι παγκοσμίως, μας αφήνουν (ως έλληνες) αδιάφορους για τα κλιματικά φαινόμενα που συνδέονται άμεσα με την υπερθέρμανση του πλανήτη, η προβλεπόμενη ερημοποίηση ελληνικών εκτάσεων λόγω ξηρασίας και η εξαφάνιση ποικιλιών χλωρίδας, ίσως (λέω ίσως) μας αφορά.
Αν οι κυριολεκτικά εγκληματικές πολιτικές κρατών όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα σε θέματα εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και κατάχρησης ορυκτών καυσίμων, μας προκαλεί την ελληνοπρεπέστατη σκέψη οτι «οι ξένοι» -και ιδιαιτέρως οι αμερικάνοι- είναι κακοί, μάλλον πρέπει να κοιτάξουμε την «καμπούρα» μας κάποια στιγμή.
Δεν ξέρω ποιές άλλες λέξεις να χρησιμοποιήσω για να κάνω κατανοητό οτι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι «ανθρώπινη υπόθεση». Καμμία οικονομική ή ακόμα και επισιτιστική κρίση δεν είναι τόσο πανανθρώπινο ζήτημα όσο είναι η επικείμενη καταστροφή της Γης όπως την γνωρίζουμε.
Ναι, τα οικονομικά συμφέροντα -σε πρώτο πλάνο των πολυεθνικών πετρελαϊκών εταιριών αλλά όχι μόνο- είναι υπεύθυνα κατά κύριο λόγο για το μέγα αυτό πρόβλημα. Λυπάμαι, όμως δεν θα είμαι εγώ που θα ισχυριστώ οτι δεν μπορούμε εμείς, οι άνθρωποι, να κάνουμε κάτι για να αναχαιτίσουμε την καλπάζουσα εκμετάλλευσή μας ως αδιάφορων, καταναλωτικών και εγκληματικά εγωιστικών όντων, από αυτά τα συμφέροντα.

power-plant-stacksΑγαπητοί συγκάτοικοι στον πλανήτη αλλά ιδιαιτέρως συγκάτοικοι στην Ελλάδα, είναι κοντόφθαλμο και στενόμυαλο το «συμφέρον» τής εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων ορυκτών καυσίμων που κρύβει το υπέδαφος της χώρας. Οικονομικό κέρδος θα έχουν μόνο οι εταιρίες και γι’ αυτό μπορεί να σας διαβεβαιώσει κάθε στοιχειωδώς σκεπτόμενος αμερικανός πολίτης που έχει μακρόχρονη πείρα στο θέμα.
Επιπλέον, περιβαλλοντική ζημιά θα υποστούμε όλοι. Κι όταν λέω όλοι εννοώ όλοι!
Εκτός λοιπόν από την φωτιά που μας καίει ως έλληνες πέντε χρόνια τώρα, ευφυές είναι να νοιαστούμε για τον πλανήτη μας.
Πόσο πιο απλή σκέψη να κάνουμε απ’ το οτι αν καεί το οικοδομικό τετράγωνο, δεν είναι δυνατόν να μην καεί το σπίτι μας, όσο «σπουδαίο» και «δοξασμένο» και «περήφανο» -λέμε τώρα- κι αν είναι.
Όσοι δηλώνουν «οικολόγοι» δεν είναι οπωσδήποτε κάτι παράξενοι τύποι που δεν έχουν δουλειά να κάνουν και -άποψή μου- δεν χρειάζεται τυμπανοκρουσίες και ταμπέλες η φροντίδα για το περιβάλλον που είναι ότι λέει το όνομά του: Αυτό που μας περιβάλλει και που έχει άμεσες συνέπειες στην ποιότητα της ζωής μας.
Η σχέση όμως είναι αμφίδρομη: Η ποιότητα ζωής μας έχει άμεσες συνέπειες στο περιβάλλον, στον αέρα, στο νερό, στην χλωρίδα, στην πανίδα (της οποίας ο άνθρωπος είναι μέλος) κι εντέλει στον πλανήτη ολόκληρο.
Επίσης, οι πολιτικές τοποθετήσεις όσων νοιάζονται για το περιβάλλον, δεν μπορούν παρά να συμπίπτουν ή να «συνορεύουν» με εκείνες όσων νοιάζονται για τον άνθρωπο. Οπωσδήποτε βρίσκονται σε αντίθεση με εκείνων που φροντίζουν και βεβαίως νομοθετούν υπέρ των οικονομικών συμφερόντων.
Άρα ναι, η φροντίδα για το μέλλον της Γης είναι μέρος κοσμοθεωρίας. 

Προς αποφυγήν παρερμηνειών τής ανάρτησής μου, πως δηλαδή αποτελεί «διαφήμιση» για το blog μου, δεν παραθέτω καμμία σύνδεση (link). Έτσι κι αλλιώς, θεωρώ πολύ μικρή την συμβολή μου στην ευαισθητοποίηση για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή.
 Ο λόγος που αναρτώ εδώ το … μικρό παράπονο και την μεγάλη ανησυχία, είναι ακριβώς η αναλογία των ελλήνων αναγνωστών γενικότερα, σε site που ασχολούνται με περιβαλλοντικά ζητήματα και η πολύ μικρή προβολή τέτοιων θεμάτων από τα ελληνικά Μέσα.
Ωστόσο, θα χαρώ να υποδεχθώ αναγνώστες και να απαντήσω σε ερωτήσεις ή να παράσχω στους ενδιαφερόμενους, πληροφορίες και χρήσιμους συνδέσμους προς πολύ πλουσιότερους σε ύλη ιστότοπους.

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Για δεύτερη σκέψη and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Καίγεται το σπίτι μας

Comments are closed.