Λιβύη: “Δημοκρατία” των όπλων και του πετρελαίου

Morning-Glory-Libya«Χω­ρίς να τραυ­μα­τι­στεί κα­νέ­νας»,
ει­δι­κές
δυ­νά­μεις του ναυ­τι­κού των Η­ΠΑ, στις 17 Μαρ­τίου,
«με­τά α­πό
αί­τη­μα των
κυ­βερ­νή­σεων της Λι­βύης και της Κύ­πρου και με έ­γκρι­ση του προέ­δρου Ομπά­μα, ε­πι­βι­βά­στη­καν και πή­ραν τον έ­λεγ­χο του
δε­ξα­με­νό­πλοιου Morning Glory, που έ­πλεε σε διε­θνή ύ­δα­τα νο­τιο-α­να­το­λι­κά της Κύ­πρου και εί­χε κα­τα­σχε­θεί λί­γες μέ­ρες νω­ρί­τε­ρα α­πό τρεις ο­πλι­σμέ­νους λί­βυους», α­να­κοί­νω­σε το α­με­ρι­κα­νι­κό υ­πουρ­γείο ά­μυ­νας.

O πρέ­σβης της Βό­ρειας Κο­ρέ­ας στην Γε­νεύη, ε­ξαι­τίας της πα­ρά­νο­μης φόρ­τω­σης,
α­πο­κή­ρυ­ξε το πλοίο που εί­χε α­πο­πλεύ­σει α­πό το τερ­μα­τι­κό λι­μά­νι Ες Σι­ντέρ το ο­ποίο
έ­χουν κα­τα­λά­βει έ­νο­πλοι που διεκ­δι­κούν οι­κο­νο­μι­κή αυ­το­νο­μία της πε­ριο­χής και με­ρί­διο α­πό τα πε­τρε­λαϊκά έ­σο­δα. Ο σταθ­μός εί­ναι ι­διο­κτη­σία της Waha, κοι­νο­πρα­ξία με­τα­ξύ της Εθνι­κής Εται­ρίας Πε­τρε­λαίου της Λι­βύης και α­με­ρι­κα­νι­κών, γερ­μα­νι­κών και γαλ­λι­κών
ε­ται­ριών.

Επι­βο­λή της νο­μι­μό­τη­τας

«Αυ­τή η πρά­ξη εί­ναι α­ντί­θε­τη στον νό­μο και ι­σο­δυ­να­μεί με κλο­πή α­πό το λι­βυ­κό λαό»,
α­πο­φάν­θη­κε με ευαι­σθη­σία το α­με­ρι­κα­νι­κό υ­πουρ­γείο, ε­νώ ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλί Ζεϊντάν ο­δη­γή­θη­κε σε πα­ραί­τη­ση. Οι Η­ΠΑ, ε­πέ­βα­λαν τη νο­μι­μό­τη­τα με στρα­τιω­τι­κά μέ­σα και στη συ­νέ­χεια με δι­πλω­μα­τι­κά, θέ­το­ντας το θέ­μα στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του Ο­ΗΕ το ο­ποίο υ­περ­ψή­φι­σε την α­πα­γό­ρευ­ση των πα­ρά­νο­μων ε­ξα­γω­γών πε­τρε­λαίου α­πό τη Λι­βύη. Ενστά­σεις και ε­πι­φυ­λά­ξεις δια­τύ­πω­σαν Κί­να και Αργε­ντι­νή, ε­νώ η Ρω­σία υ­πεν­θύ­μι­σε
πα­ρά­νο­μη ε­ξα­γω­γή λι­βυ­κού πε­τρε­λαίου α­πό α­με­ρι­κα­νι­κό πλοίο το 2011.

«Αν το κο­ρυ­φαίο προϊόν ε­ξα­γω­γής της Λι­βύης ή­ταν τα σπα­ράγ­για, χώ­ρες ό­πως οι Η­ΠΑ, η Γαλ­λία και η Βρε­τα­νία θα εν­δια­φέ­ρο­νταν πο­λύ λι­γό­τε­ρο για τις υ­πο­θέ­σεις της», σχο­λία­ζε ο Νό­αμ Τσόμ­σκι τον Σε­πτέμ­βριο 2011, έ­να μή­να πριν την δο­λο­φο­νία του Κα­ντά­φι και
α­κρι­βώς ό­ταν ο πι­στός στις Η­ΠΑ Ντέι­βι­ντ Κά­με­ρον (σε α­ντί­θε­ση με τον προ­κα­το­χό του Τό­νι Μπλε­ρ, ο ο­ποίος κα­τη­γο­ρή­θη­κε για α­νο­χή) δή­λω­νε ό­τι «οι συμ­μα­χι­κές δυ­νά­μεις θα κά­νουν ό,τι εί­ναι δυ­να­τόν προ­κει­μέ­νου να στα­μα­τή­σουν τις δο­λο­φο­νίες πο­λι­τών α­πό τις δυ­νά­μεις του Κα­ντά­φι».

Ο α­με­ρι­κα­νός δη­μο­σιο­γρά­φος Μάι­κλ Χιουζ α­να­φε­ρό­με­νος στις πρα­κτι­κές της Δύ­σης, η
ο­ποία με το έ­να χέ­ρι α­φό­ρι­ζε τον Κα­ντά­φι και με το άλ­λο υ­πέ­γρα­φε συμ­φω­νίες μα­ζί του εί­χε ε­πι­ση­μά­νει: «Η υ­πο­κρι­σία Η­ΠΑ και ΝΑ­ΤΟ δεν γνω­ρί­ζει ό­ρια».

Όταν το κα­λο­καί­ρι 2011, ο Κα­ντά­φι δι­κα­ζό­ταν σε διε­θνές δι­κα­στή­ριο για ε­γκλή­μα­τα
πο­λέ­μου στην Σιέ­ρα Λεό­νε, Η­ΠΑ και Σύμ­μα­χοι ε­μπό­δι­σαν τη δίω­ξη.
Ο γε­νι­κός ει­σαγ­γε­λέ­ας ό­ταν ρω­τή­θη­κε για την αι­τία α­πά­ντη­σε: «Κα­λω­σήλ­θα­τε στον κό­σμο του πε­τρε­λαίου».

Τον πε­ρα­σμέ­νο Οκτώ­βριο, και πά­λι οι α­με­ρι­κα­νι­κές ει­δι­κές δυ­νά­μεις εί­χαν συλ­λά­βει στην Τρί­πο­λη τον ε­πι­κη­ρυγ­μέ­νο για 5 ε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια, κα­τη­γο­ρού­με­νο για τις
βομ­βι­στι­κές ε­πι­θέ­σεις στις α­με­ρι­κα­νι­κές πρε­σβείες Κέ­νυας και Ταν­ζα­νίας το 1998, μέ­λος της Αλ Κάι­ντα, Αμπού Ανάς Αλ-Λί­μπι.

Προ­βλή­μα­τα α­σφά­λειας

Στο συμ­βού­λιο του Αρα­βι­κού Συν­δέ­σμου στο Κου­βέιτ την Τρί­τη, ο λί­βυος υ­πουρ­γός ε
­ξω­τε­ρι­κών Μο­χά­με­ντ Αμπντε­λα­ζί­ζ, ζή­τη­σε την βοή­θεια του Συν­δέ­σμου και της
Αφρι­κα­νι­κής Ένω­σης για την α­ντι­με­τώ­πι­ση της δια­κί­νη­σης ό­πλων και της τρο­μο­κρα­τίας στην χώ­ρα του.

Οι έ­νο­πλοι, τους ο­ποίους έ­χει ε­ξου­σιο­δο­τή­σει η κυ­βέρ­νη­ση για την προ­στα­σία των
συ­νό­ρων, των πε­τρε­λαϊκών ε­γκα­τα­στά­σεων, της πρω­τεύου­σας και άλ­λων πό­λεων, για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών ή σε ρό­λο α­στυ­νο­μίας, λό­γω της πο­λι­τι­κής και οι­κο­νο­μι­κής α­να­σφά­λειας κα­τα­φεύ­γουν σε αυ­το­μο­λή­σεις, ε­πι­θέ­σεις και κα­τα­λή­ψεις.

Η ο­μά­δα προ­στα­σίας της πρω­τεύου­σας, τον Οκτώ­βριο α­πή­γα­γε για έ­ξι ώ­ρες τον
πρω­θυ­πουρ­γό προ­κει­μέ­νου να τον α­να­γκά­σει σε πα­ραί­τη­ση, ε­νώ αυ­τή της Μισ­ρά­τα,
σκό­τω­σε 50 δια­δη­λω­τές τον Νοέμ­βριο.

Πά­ντως καμ­μία δύ­να­μη α­σφα­λείας δεν α­πέ­τρε­ψε την έ­κρη­ξη βόμ­βας στο «κα­λά
φυ­λασ­σό­με­νο» α­ε­ρο­δρό­μιο της Τρί­πο­λης την πε­ρα­σμέ­νη ε­βδο­μά­δα, ού­τε τις ε­πι­θέ­σεις σε στρα­τιω­τι­κές βά­σεις ή πε­τρε­λαϊκούς σταθ­μούς, γε­γο­νό­τα που το­νί­ζουν τα προ­βλή­μα­τα
α­σφα­λείας της χώ­ρας και την α­νά­γκη έ­ξω­θεν «κα­θο­δή­γη­σης».

Ο ρό­λος της Δύ­σης

Η Δύ­ση, τρία χρό­νια με­τά την ε­γκα­θί­δρυ­ση της α­κυ­βερ­νη­σίας, του χά­ους και του
εμ­φυ­λίου πο­λέ­μου, εκ­φρά­ζει και πά­λι τις α­νη­συ­χίες της για την δη­μο­κρα­τία στη Λι­βύη, η ο­ποία στους δεί­κτες δη­μο­κρα­τίας του Economist, ή­ταν και πα­ρα­μέ­νει σε υ­ψη­λό­τε­ρη θέ­ση α­πό τη «σύμ­μα­χο» Σα­ου­δι­κή Αρα­βία. Όταν Η­ΠΑ και Σύμ­μα­χοι «εκ­φρά­ζουν α­νη­συ­χίες» για τη δη­μο­κρα­τία, την ει­ρή­νη, τα αν­θρώ­πι­να, κυ­ριαρ­χι­κά και άλ­λα δι­καιώ­μα­τα, ε­νίο­τε
ε­πι­διώ­κουν να πα­γιώ­σουν ή να αυ­ξή­σουν τα οι­κο­νο­μι­κά ο­φέ­λη τους.

Τα WikiLeaks α­πό τον Φε­βρουά­ριο 2012 δη­μο­σιο­ποιούν αρ­χεία με η­λεκ­τρο­νι­κά μη­νύ­μα­τα α­να­λυ­τών της ε­ται­ρίας Stratfor (πά­ρο­χος πλη­ρο­φο­ριών σε α­με­ρι­κα­νι­κές πο­λυε­θνι­κές και κυ­βερ­νη­τι­κές υ­πη­ρε­σίες).
Το 2009, στέ­λε­χος με­τέ­δι­δε: «Η κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύης κα­τα­νο­εί την α­νά­γκη της Ευ­ρώ­πης να δια­φο­ρο­ποιή­σει τις ε­νερ­γεια­κές προ­μή­θειές της α­πό τη Ρω­σία, μέ­σω της βο­ρειο-α­φρι­κα­νι­κής ε­ναλ­λα­κτι­κής, ο­πό­τε χρη­σι­μο­ποιεί το μέ­σο πίε­σης για να δη­μιουρ­γή­σει πο­λι­τι­κό δρά­μα που ε­νι­σχύει τη θέ­ση της στο ε­σω­τε­ρι­κό, προ­κα­λώ­ντας συ­χνά την ορ­γή της Δύ­σης». Ανα­φε­ρό­ταν πα­ράλ­λη­λα στην ε­πι­τυ­χή α­ντι­με­τώ­πι­ση των ισ­λα­μι­κών στρα­τιω­τι­κών ο­μά­δων α­πό τον Κα­ντά­φι και στο γε­γο­νός ό­τι, πα­ρά τις μειώ­σεις των τι­μών του πε­τρε­λαίου και
πα­ρά τη διά­θε­ση του 40% των κυ­βερ­νη­τι­κών δα­πα­νών σε κοι­νω­νι­κές πα­ρο­χές, η
οι­κο­νο­μία πα­ρου­σία­ζε πλε­ο­νά­σμα­τα. Η οι­κο­νο­μι­κή α­σφά­λεια ε­πέ­τρε­πε στον Κα­ντά­φι «να προ­στα­τεύει την ι­σχύ της ε­ξου­σίας του και να ε­ξα­σφα­λί­ζει την α­φο­σίω­ση των αν­θρώ­πων του» και ά­ρα να έ­χει «χα­μη­λό κί­νη­τρο» για να α­να­θεω­ρή­σει ό­ρους και α­να­λο­γίες ξέ­νων
ι­διο­κτη­σιών στην πα­ρα­γω­γή πε­τρε­λαίου και α­ε­ρίου.

Το «πλή­ρω­μα του χρό­νου» για υ­πο­κα­τά­στα­ση του ρω­σι­κού πε­τρε­λαίου έ­φθα­σε με­τά α­πό τις κυ­ρώ­σεις Η­ΠΑ και ΕΕ. Όπως δή­λω­σε ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της ι­τα­λι­κής ε­ται­ρίας
ε­νέρ­γειας Eni, «θα χρεια­στούν τε­ρά­στιες προ­σπά­θειες α­πό την ΕΕ για να δια­φο­ρο­ποιή­σει τις ε­νερ­γεια­κές πη­γές της». Αντι­θέ­τως, η Ιτα­λία «θα υ­πο­κα­τα­στή­σει εύ­κο­λα τις πη­γές της με ε­φο­δια­σμό α­πό Αλγε­ρία και Λι­βύη» και, ό­πως δια­βε­βαίω­σε και ο πρω­θυ­πουρ­γός
Μα­τέο Ρέ­ντσι, δεν θα α­πει­λη­θεί στο ε­λά­χι­στο η ε­νερ­γεια­κή της α­σφά­λεια.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα “Η Εποχή”
Κυριακή 30.3.2014

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Διάβασα Είδα, Επικαιρότητα, Κόσμος and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.