Τι είναι η πατρίδα μου;

Τί είν’ η πατρίδα μου;
Μην είν’ οι κάμποι;
Μην είναι τ’ άπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είν’ ο ήλιος της που χρυσολάμπει;
κλπ κλπ

SAM_0728

Ε; Τί είναι;

Πόσο εύκολα ήταν τα πράγματα όταν απαγγέλαμε εκόντες άκοντες το ανωτέρω ποίημα στις σχολικές γιορτές!
Ό,τι στραβό κι αν συνέβαινε έξω από τα «κάγκελα παντού» του σχολείου, δεν είχε λόγο να μας αγγίζει, ούτε να μας προβληματίζει -ως πρόβλημα ή ως προβληματισμός.
Παρ’ εκτός κι αν στο σπίτι οι γονείς μουρμούριζαν -κι εσύ τους άκουγες- «τι μ…κίες είναι αυτές που τους μαθαίνουν;» ή «πλύση εγκεφάλου τους κάνουν», είχες ως παιδί το δικαίωμα να  συνεχίσεις την αθώα ζωή σου. Τότε.
Κι η πατρίδα σου μπορούσε να είναι κάμποι και βουνά και ήλιος και ό,τι άλλο θέλει το ποίημα, αλλά όχι πρόοδος.
Πάρε βουνό να ‘χεις, όμως τι κάνει η ρημαδοπατρίδα με τα βουνά της εκτός από το να υποχρεώνει τους απελευθερωτές της να πολεμούν πάνω τους εναντίον φασιστών και δοσιλόγων και λοιπών συγγενών που έκτοτε έγιναν καθεστηκύια τάξη επειδή νίκησαν κι «έθαψαν» -όπως περηφανεύονταν στα κρυφά παλιότερα και μπροστά στις κάμερες πλέον (οι ίδιοι είναι!)- στα συγκεκριμένα βουνά όσους αγαπούσαν αυτήν την πατρίδα;   

Κάμποι είναι η πατρίδα μου; Ποιοί; Εκείνοι που απαγορεύεται πλέον να είναι γόνιμοι και να παρέχουν αγαθά άλλα εκτός από επιδοτήσεις που μετουσιώνονται σε ακριβά αυτοκίνητα «επειδή μπορούν»;
Γιατί να παράγει; Αφού έχει κάμπους και βουνά και ήλιο ο έλληνας, μπορεί να νοιώθει περήφανος … ως έλληνας.
Ποιός έθεσε ποτέ τις απλές ερωτήσεις:
«Τί καλό και αξιομνημόνευτο έχεις δημιουργήσει, προσφέρει, αυξήσει, επεκτείνει, περήφανε έλληνα και είσαι περήφανος για την…ιδιότητά σου;

Τί καλό και αξιομνημόνευτο μπορείς να επικαλεστείς εκτός από τα επιτεύγματα των αρχαίων ελλήνων που τα καταχράσαι όταν τα οικειοποιείσαι και που βεβαίως ο βίος σου δεν σε καθιστά αντάξιό τους;
Τί νέο και χρήσιμο έχεις εφεύρει ή παράγει εσύ και όχι οι λαμπρές εξαιρέσεις που ενίοτε ζουν σε άλλες χώρες ή οι μικρές σχολικές ομάδες που μετά «θάβονται» κάτω από τα βουνά και τους κάμπους ή «πνίγονται» στην θάλασσα ή «καίγονται» στον ήλιο;»
Σκέτη σιχαμάρα πλέον και η προβολή για τουριστικούς σκοπούς του ήλιου και της θάλασσας και -πάνω απ’ όλα- της φιλοξενίας.
Τουρισμός και φιλοξενία είναι έννοιες ασύμβατες κάτω από τον ήλιο αυτής της χώρας.
Αν είσαι έλληνας θα σε κουτσομπολέψουν, αν είσαι «ξένος» θα σε κοροϊδέψουν.
Κι αν δεν είσαι τουρίστας, έπαιξες κι έχασες.

Γιατί να προτιμήσει κάποιος αυτήν τη χώρα για αναψυχή;
Γιατί να την προτιμήσει ακόμα και για να παραμείνει αν έτυχε να γεννηθεί εδώ;
Για να τον φάει ζωντανό; Για να τον καγχάσει αν προσπαθήσει να «κάνει την διαφορά»;
«Όχι! Θα κάνεις ότι κάνω!», είναι ο όρος που έχει διδαχθεί να θέτει η «αγία πλειοψηφία» για να μην αποκαλυφθεί η μικρότητά της.

Κι αν ανήκεις στην κατηγορία που δεν θέλει να γίνουν η μετριότητα, η ακαλαισθησία, η μικροψυχία, η στενομυαλιά, η φιλαυτία και άλλα παρόμοια, τρόπος ζωής, παίρνεις τα βουνά και τις θάλασσες (μεταφορικά ή κυριολεκτικά) ή φροντίζεις να περιορίσεις τον κύκλο σου σε ελάχιστα άτομα και τις κουβέντες σου μέσα στο σπίτι.
Σαν παρανομία ένα πράμα.

Όταν απελευθερώσεις επιτέλους από τους ζυγούς της αυτή η χώρα, δηλαδή όταν πάψεις να κατηγορείς άλλους για την εκάστοτε κατάντια της κι όταν εσύ θα έχεις συμβάλει στην απελευθέρωση και δεν θα την έχεις οικειοποιηθεί χωρίς να σου ανήκει -ως συνήθως- και ούτε θα επιτρέψεις σε άλλους να το κάνουν, τότε και μόνο τότε, έλληνα, θα έχεις δικαίωμα να νοιώθεις περήφανος· ως άνθρωπος.

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Για δεύτερη σκέψη, Δες το κι έτσι..! and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.