Ήλιος του Αυγούστου- Αντρέα Καμιλλέρι

 Όταν ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο διαβεβαιώνει την αγαπημένη του: «Όχι, Λίβια, εδώ τον Αύγουστο, με τη ζέστη που κάνει δε γίνονται φόνοι ˙ ακόμη και οι δολοφόνοι περιμένουν να έρθει το φθινόπωρο», μιλάει μετά λόγου γνώσεως και όχι μόνο για να απαντήσει στην κατηγορία της:
«…εγώ θα είμαι εκείνη που θα μένει μόνη… ενώ εσύ θα περνάς τη μέρα σου, ίσως και τη νύχτα σου στο αστυνομικό τμήμα, προσπαθώντας να διαλευκάνεις το έγκλημα που θα έχει συμβεί!»

Ποιός γνωρίζει καλύτερα από εκείνον τις συνήθειες των τίμιων, παρανόμων και εγκληματιών κατοίκων της Βιγκάτα;
«Αστυνόμε μου, η παρανομία στα μέρη μας είναι υποχρεωτική για να μη σε θεωρούν οι άλλοι ηλίθιο. Όλοι το κάνουν!» είναι η δήλωση που δίνει την πεμπτουσία της ‘‘νομιμότητας’’ μέσα στο πεδίο δράσης και  αρμοδιότητας του Μονταλμπάνο.
Εκείνος το γνωρίζει, αποτελεί κομμάτι και αντίπαλο δέος της.
Δεν αποφεύγει ωστόσο να διαπιστώσει με πικρία:
«Τα πάντα κατέληγαν σε επικίνδυνες συγγενικές σχέσεις, συμφωνίες ανάμεσα στους πολιτικούς και στη Μαφία, ανάμεσα στη Μαφία και στους επιχειρηματίες, ανάμεσα στους πολιτικούς και στις τράπεζες, ανάμεσα σε τράπεζες που ξέπλεναν χρήματα και στην τοκογλυφία… Βρόμικος χορός!»

Ειρωνεία μεν, αλλά ενώ μέχρι το τέλος του βιβλίου θα έχει εξιχνιάσει περισσότερους από δύο φόνους και ουκ ολίγες παρανομίες, πάντως θα έχει επαληθευτεί: Τον Αύγουστο δεν γίνονται φόνοι στην Βιγκάτα της Σικελίας, την πόλη-δημιούργημα της φαντασίας του Καμιλλέρι!
Αυτό που δεν θα καταφέρει ο αστυνόμος, είναι να τιθασεύσει αποτελεσματικά τα δικά του πάθη και να διαψεύσει τις δυσοίωνες προβλέψεις της Λίβια που οργάνωσε τις διακοπές τους με επίγνωση της αφοσίωσης του αρραβωνιαστικού της στην δουλειά του.

Η κατοικία των διακοπών της Λίβια και των φίλων της θα εξελιχθεί στο σημείο μηδέν της καλοκαιρινής δράσης του επιθεωρητή.
Όταν το καταραμένο σπίτι αρχίζει να αποκαλύπτει την κρυμμένη του πλευρά και τα μυστικά του, ο Μονταλμπάνο έχει ήδη εμπλακεί στην αυγουστιάτικη υπόθεση που θα απασχολήσει το αστυνομικό τμήμα της Βιγκάτα.
Η καλοκαιρινή ανακάλυψη πτωμάτων μπορεί να γίνει νοσηρή αλλά αυτό θα ήταν αταίριαστο με την γραφή του Αντρέα Καμιλλέρι που αποτυπώνει φιλοσοφημένα και φωτεινά ακόμα και τις μαύρες σκέψεις και εμπειρίες του ήρωα του.

Οι ακτίνες του ήλιου που «έψηναν ακόμη και τις πέτρες», ζεσταίνουν και καίνε καρδιές και κορμιά ενόσω ο επιθεωρητής λύνει αστυνομικά μυστήρια.
Τα τριάντα τρία χρόνια διαφορά που προσχηματικά επικαλείται «…βούλιαξαν οριστικά σε μια άλλη θάλασσα» όπως οι σφιχταγκαλιασμένοι κολυμβητές.
Γιατί ο Μονταλμπάνο μπορεί να σκέπτεται αναλυτικά ως αστυνόμος, τον οδηγούν όμως σύνθετα και συχνά επικίνδυνα συναισθήματα ως άντρα.
Παρ’ ότι συνήθως επιεικής με τον εαυτό του και τα λάθη του,  τον πονάει όταν πέφτει θύμα της υποκρισίας, όταν ανακαλύπτει ότι «την πάτησε σαν μικρό παιδί…».

Η (βιολογική) ηλικία, το πέρασμα του χρόνου και τα γηρατειά, ήδη απασχολούν τον Μονταλμπάνο σε βαθμό που ο Καμιλλέρι θα τους αφιερώσει αργότερα το βιβλίο Η ηλικία της αβεβαιότητας.
Δεν θα χάσει την ευκαιρία όμως να υπερασπιστεί εδώ το είδος που υπηρετεί:
«Ο Μονταλμπάνο αφιέρωσε νοερά το βιβλίο σε όλους εκείνους που περιφρονούσαν και δε διάβαζαν αστυνομικά μυθιστορήματα επειδή πιστεύουν ότι πρόκειται για μια αινιγματική απασχόληση και τίποτα παραπάνω.»

Ο Αστυνόμος θα επιστρέψει όπως κάθε φορά ακμαίος, ορμητικός, καλοφαγάς και αθυρόστομος με την επόμενη υπόθεσή του.
Ο ήλιος του Αυγούστου πάντως, τον φωτίζει την στιγμή που «από θυμό, ταπείνωση, ντροπή, απογοήτευση για την πληγωμένη περηφάνια του… κολυμπούσε κι έκλαιγε, έκλαιγε και κολυμπούσε.»
(Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, Ιούνιος 2007)

  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Αντρέα Καμιλλέρι

Ο Andrea Camilleri γεννήθηκε το 1925 στο Porto Empedocle της Σικελίας.
Σπούδασε σκηνοθεσία και εργάστηκε ως σκηνοθέτης στο θέατρο και στην τηλεόραση και ως σεναριογράφος.
Έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα το 1978 αλλά η πρώτη του επιτυχία ήρθε το 1992 με το βιβλίο Il Stagione della Caccia (Η εποχή του κυνηγιού-Ωκεανίδα 1999).
Το 1994 δημοσιεύτηκε το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο : La forma dell’ Acqua (Το σχήμα του Νερού).
Το όνομα το ήρωά του αποτελεί φόρο τιμής στον ισπανό συγγραφέα Manuel Vazquez Montalban.
Η τηλεοπτική μεταφορά των περιπετειών του Μονταλμπάνο στην Ιταλία, με πρωταγωνιστή τον Luca Zingaretti, είχε τόση επιτυχία που η γενέτειρα του Camilleri μετονομάστηκε προς τιμήν του το 2003, σε Porto Empedocle Vigata από το όνομα της φανταστικής πόλης που δημιούργησε ο ίδιος στα βιβλία του.
Έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Βιβλίου Nino Martoglio κι έχει λάβει τιμητικά διπλώματα από Πανεπιστήμια της Πίζα και του Δουβλίνου.
Στην Ελλάδα έχουν εκδοθεί περισσότερα από τριάντα βιβλία του από διάφορους εκδότες. Η σειρά με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο περιλαμβάνει τα:

Το σχήμα του νερού (1999)          Ο σκύλος από τερακότα (2000)
Ο κλέφτης της μεσημβρίας (2001)    Η φωνή του βιολιού (2002)
Τριάντα ημέρες με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο (2002)
Το άρωμα της νύχτας (2003)         Εκδρομή στο Τίνταρι (2004)
Τα πορτοκάλια του Μονταλμπάνο(2004)Υποχρεωτική πορεία (2005)
Η υπομονή της αράχνης (2006)       Ήλιος του Αυγούστου (2007)
Τα φτερά της πεταλούδας (2009)          Ίχνη στην άμμο (2010)
Το ματωμένο χωράφι (2010)          Η ηλικία της αβεβαιότητας (2011)

Site Andrea Camilleri http://www.andreacamilleri.net/

Πρώτη Δημοσίευση: Magaz!ne Αυγούστου
της Ελισάβετ Πετρίδου

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Διάβασα Είδα, Λογοτεχνία and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.