Φταίει η Μέρκελ

Η μαμά μου μου το έλεγε από παιδάκι: “Με την γλώσσα που έχεις, θα το φας το κεφάλι σου!”
Όπως κάθε παιδί που σέβεται το κεφάλι του, ουδέποτε με συνέτισε η προειδοποίησή της-αν και σχεδόν γεύομαι μοσχαροκεφαλή κάθε φορά που υποψιάζομαι οτι με αυτά που λέω κάποιους εκνευρίζω, κάποιους ξαφνιάζω, κάποιους απογοητεύω ή κάποιους εξωθώ στα άκρα·όμως δεν το βουλώνω.
Θυμάμαι την φοβο-συμβουλή σήμερα γιατί κάτι μου λέει οτι με τις σκέψεις που σκοπεύω να παραθέσω και πολύ περισσότερο αν δεν γίνω σαφής και κατανοητή, θα νευριάσουν αρκετοί.

Σήμερα έρχεται η φράου Μέρκελ στην Αθήνα. Το ξέρουμε!
Σήμερα θα γίνουν συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Το ξέρουμε!
Σήμερα, νοιώθουν θυμωμένοι πολλοί έλληνες.
Προσοχή! Δεν λέω αποφασισμένοι, δεν λέω συνειδητοποιημένοι, ούτε βέβαια λέω κινητοποιημένοι. Θυμωμένοι.

Για εγκυρότερη περιγραφή του συναισθήματος καταφεύγω εδώ και αντιγράφω: ” Όλες οι εμπειρίες των διαπροσωπικών σχέσεων που μας υποτιμούν, μας ντροπιάζουν, μας πληγώνουν, μας τραυματίζουν ψυχικά, μας μειώνουν, μας κάνουν να νιώθουμε θυμό. Αν ακόμα αντιληφθούμε ότι στα παραπάνω κρύβεται μια σκοπιμότητα εις βάρος μας τότε θα νιώσουμε περισσότερο θυμό και ή θα τον στρέψουμε ανοιχτά σε αυτόν που μας τον προκάλεσε ή θα τον στρέψουμε σε μας τους ίδιους ή σε κάποιους άλλους.”
Η ενσάρκωση όλων των πιο πάνω εμπειριών, είναι σήμερα η Μέρκελ.
Μπορεί να ήταν και χθες και να είναι κι αύριο, όμως το αξιοσημείωτο είναι οτι την έχουν επιλέξει ως αντικείμενο εκτόνωσης της Ελλάδας οι θυμωμένοι.
Η Ελλάδα έχει δημοκρατία. Στην Ελλάδα εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα οι εκπρόσωποι των πολιτών στην Βουλή. Η Ελλάδα μαστίζεται από οικονομική κρίση τα τελευταία πέντε χρόνια και για την κρίση αυτή υπάρχουν υπεύθυνοι και ένοχοι.
Οι ένοχοι είναι εκείνοι που:

Καταχράστηκαν ή κατασπατάλησαν χρήματα.
Συγκάλυψαν εκείνους που το έκαναν.
Γνώριζαν ή υποπτεύονταν οτι κάποιοι διέπρατταν παράνομες πράξεις και δεν τους κατήγγειλαν ή-χειρότερα-αναζήτησαν μερίδιο από τα κέρδη.
Όταν πλέον δεν μπορούσε να μείνει κρυφό οτι τελείωσε το χρήμα, οι συνειδητοποιημένοι πολίτες έφτυναν τον κόρφο τους για “μακριά από μας”, οι επαγγελματίες πολιτικοί ανέλαβαν να τινάξουν την κόπρο στην οποία είχαν βυθιστεί νωρίτερα (όχι όλοι, μην τρελλαθούμε) από τα κοστούμια τους και οι κουτοί ξένοι έτριψαν τις παλάμες τους για τον χάνο που είχαν πιάσει αλλά που θα τον πούλαγαν για λαβράκι.
Τα παραπάνω είναι σχηματικά και συνοπτικά επειδή πλέον είμαστε μεγάλα παιδιά και έχουμε μάθει την αλφαβήτα και το ένα κι ένα, έτσι;

Πρόχειρο διαγώνισμα: Ποιός είναι ο κακός της υπόθεσης;
Τόνοι μελάνια και γκιγκαμπάιτς- άσε δε τα σάλια- έχουν καταναλωθεί για τον προσδιορισμό του. Αναζητείται.
Πρώτον: Αναζητείται για να… αναζητείται και όχι για να καταδειχθεί και να τιμωρηθεί. Δεύτερον: Ως έθνος “μας χάλασε η μαμμή στη γέννα”.
Τρίτον: Αν τό ‘κοβαν το ρημάδι τους επειδή ψηφίζουν μανδαλάκες (που έλεγε η συχωρεμένη η Μαλβίνα) δεν θα υπήρχαν χέρια να παράγουν τον πλούτο των άλλων.
Για τους παραπάνω λόγους -τουλάχιστον-, επιλέγονται οι ξένοι δυνάστες, εκμεταλλευτές, καιροσκόποι, (αυτά κι άλλα πολλά), ως μόνοι υπαίτιοι και άρα σε αυτούς πρέπει να εκτονωθεί ο θυμός.
Ρε συμπέθερε, χθες που η Μέρκελ δεν ήταν στην χώρα σου, δεν είχες σε ποιόν, για τι και για ποιόν να διαμαρτυρηθείς;
Δεν είχες αγώνα να δώσεις;
Δεν είχες απεργία, συλλαλητήριο, συγκέντρωση να συμμετάσχεις;
Δεν είχες τι να υπερασπιστείς;
Είχες κάτι που σου έχει απομείνει για να χάσεις; (Αν έχεις και δεν είναι πλούτος -πολύς όμως- λίγη υπομονή, θα το χάσεις κι αυτό.)
Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει, τις γελοιότητες, τις αθλιότητες, τις ανοησίες που διαδραματίζονται, γιατί είσαι ανίκανος να τις αντιληφθείς και να δράσεις;
Αύριο που η γερμανίς θα είναι σπίτι της κι εσύ στο δικό σου -αν έχεις να πληρώσεις για να το ‘ξαναγοράσεις’-, θα είσαι εντάξει;
Μόνο με τον γείτονα ή τον κολλητό θα μιζεροσυζητάς και θα μυξοκλαίς;

Αντιγράφω πάλι απ’ το iatronet: “Ποιος είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος να εκφράσουμε τον θυμό μας; Για την απάντηση θα δανειστώ τα λόγια του Αριστοτέλη: ‘Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, αυτό είναι εύκολο. Αλλά το να θυμώνει κανείς με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό και την σωστή στιγμή, για την σωστή αιτία και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι εύκολο’.”

Την νόσο εκείνων που αυτοϊκανοποιούνται σκεπτόμενοι οτι:
“οι φίλοι μας θα μας βοηθήσουν”,
“δεν τους συμφέρει να φύγουμε από την Ευρώπη” (και πού να πας ρε φίλε, στην Αυστραλία; έτσι κι αλλιώς στην Ευρώπη είσαι) και χείριστο όλων
“αν φύγουμε από το ευρώ θα καταστραφούμε, θα απομονωθούμε, θα δυστυχίσουμε” και λοιπές προφητείες, παρακαλώ να την εξετάσει η επιστήμη.
Εγώ βαρέθηκα, κουράστηκα κι αηδίασα.
 Χώρια που έχω κι ένα κεφάλι να φάω.

Υ.Γ. 1)Τι είναι ένα κείμενο χωρίς υ.γ.;
Υ.Γ. 2)Όποιος κατάλαβε οτι είμαι αντίθετη στις σημερινές και όποιες συγκεντρώσεις σκεπτόμενων, συνειδητοποιημένων και αγωνιζόμενων ανθρώπων ή οτι υπερασπίζομαι την Μέρκελ (ή τους γερμανούς ή τους δανειστές ή την μαμά μου), ας μην μου το πει. Για το καλλλό μας!

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Επικαιρότητα, Η σκέψη της μέρας and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.