Οκτώβριος

  Καλώς ή κακώς αλλά πάντως πολύ συνηθισμένα και αναπόφευκτα, τελειώνει σήμερα ο Σεπτέμβριος.
Όλοι παραδέχονται πλέον την μελαγχολία του που θεωρούσα δικό μου κουσούρι για πολλά χρόνια. Παρηγοριέμαι, δεν μπορώ να πω, μόνο αυτό όμως.
Κι αν ο Σεπτέμβρης προκαλεί μελαγχολία, τι να πεις για τον γείτονά του;
Οτι παριστάνει ή οτι είναι το “διπλωματικό σώμα” και η “ειρηνευτική δύναμη” μεταξύ των αντιμαχομένων παρατάξεων; Του καλοκαιριού-που ακόμα κι αν κοπιάζεις, νοιώθεις ξένοιαστος-και του χειμώνα-που σχεδόν ψυχαναγκαστικά σε στρώνει στη δουλειά.
Όπου “δουλειά” μπορεί να σημαίνει:
* να κατεβάσεις και να πλύνεις κουρτίνες,
* να ψάξεις την ντουλάπα για τα ζακετάκια που σου αρέσουν φέτος,
* να προετοιμάζεσαι για τους πελάτες που θα συρρεύσουν, θα απαιτούν τα αδύνατα και “πώς θα τους φέρεις βόλτα;”
* ή-στην ελληνική version-να ανησυχείς για τους πελάτες που δεν θα πατήσουν και “πώς θα φέρεις βόλτα τους λογαριασμούς;”
*ή ακόμα, να σπαζοκεφαλιάζεις για τους καινούργιους καθηγητές και την ύλη τους που “θα τα καταφέρεις ή θα τα σκατώσεις;”.

   Κάτι από αυτά ή κάτι σαν αυτά μοιάζει να είναι ο Οκτώβριος.
Σαν ένα κουτί γεμάτο ερωτηματικά που ελπίζεις ή φοβάσαι (άρα δεν είσαι ελεύθερος!), οτι θα απαντηθούν στο μέλλον, κάποια στιγμή πριν την άνοιξη.

Τα εγχειρίδια ψυχολογίας συνιστούν να ζούμε την παρούσα στιγμή (ή κάτι τέτοιο).
Η καθήλωση στο παρελθόν ή η προέκταση στο μέλλον απομυζούν το νόημα από την πραγματικότητα.
Τι λένε για την εισβολή τού παρελθόντος ως καλή ή κακή ανάμνηση και ως μέτρο σύγκρισης; Τι λένε για το μέλλον ως καρότο-για το “ζωντανό” που κρύβουμε μέσα μας- ή ως μπαμπούλα-για το παιδί που αποτελεί κομμάτι μας; (Αυτά όμως είναι αρμοδιότητες άλλων αγαπητών συναδέλφων bloggers.)
Με μακάρια άγνοια (όπως την ονομάζει η επίσης αγαπητή συνάδελφος Φανή), για τις επιστημονικές ερμηνείες, οι φετεινές μου σκέψεις είναι:
– Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
– Θα το παλέψω κι ό,τι βγει.
– Ακόμα κι αν στραβώσει κάτι, κάτι άλλο θα πάει καλά.
– Θα αντέξω την πίεση, την αποθάρρυνση, την κούραση, την (μακριά από μας) αποτυχία;  – Και ναι και όχι, όμως θα κάνω ό,τι περνάει απ’ το χέρι μου πρώτα για την ισορροπία μου και μετά για την επιτυχία.
– Θα διδαχθώ στην πορεία.
– Θα εφαρμόσω όσα ξέρω.
– Σημασία έχει να είμαι καλά.
– Μόνο εγώ έχω τόσες αγωνίες;
– Μπα, πανανθρώπινες και διαχρονικές φαίνονται.
– Στο τέλος-τέλος, ας σκεφτώ την επιλογή που έχω να μην δοκιμάσω, να μην υποβάλω τον εαυτό μου σε δυσκολίες, να μην ασχοληθώ.
– Πώς θα νοιώσω μετά από πέντε, ας πούμε, χρόνια;
– Α, πα, πα! Θα προσπαθήσω και όποιο αποτέλεσμα καταφέρω, κέρδος θα το ‘χω!
– Άμα μπαίνεις στον χορό, πωρώνεσαι και χορεύεις.
– Ξουτ, φωνή που λέει: Να σε δω τι θα λες αν δεν τα βγάλεις πέρα!
– Καιρός πανιά, καιρός κουπιά φωνή..!!
– Καλά να ‘μαι και θα το διαχειριστώ στον καιρό του, όπως καθένας που αγωνιά και ταυτόχρονα παλεύει.

Αύριο, σε λίγες ώρες δηλαδή, έρχεται ο Οκτώβριος.
Παραφράζοντας έναν άλλον αείμνηστο (ακούστε τον εδώ) εύχομαι:
Άντε, και Καλό Μήνα μάγκες!

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Το χρώμα της μέρας and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Οκτώβριος

  1. fantra13 says:

    Καλό μήνα και ουσιαστικά καλό φθινόπωρο! Ας είμαστε όλοι δυνατοί και ας αντέξουμε το χειμώνα που έρχεται με τη σκέψη ότι η άνοιξη και το καλοκαίρι, αργά ή γρήγορα θ’ ακολουθήσουν!

Comments are closed.