Εφιάλτης

Η κοινωνία έχει διαλυθεί κι αυτή η κατάσταση έχει τρελλάνει τους ανθρώπους.
Η ανασφάλεια που κυριαρχεί σε φθάνει όσο κι αν απομονωθείς.
Τα οικονομικά, το μέλλον, ο παραλογισμός, θρέφουν και γιγαντώνουν την ανασφάλεια. Ζούμε σε εποχές κοινωνικού αποκλεισμού μεγάλων ομάδων πληθυσμού και το ασυνείδητο ενεργοποιεί το φόβο.
Ζούμε σε ολοκληρωτικό καθεστώς και κανένας δεν το παραδέχεται, εξουσιαστής ή εξουσιαζόμενος.
Υποκρισία των μεν, εθελοτυφλία των δε.
Αν το καλοεξετάσεις, όλα τα ΜΜΕ (όπως κι αν πεις τους όρους), έχουν αποδυθεί σε προπαγάνδα με σκοπό την πλύση εγκεφάλου.
Οι ίδιοι που έχουν πέσει στο παρελθόν στην παγίδα, θα πέσουν πάλι.
Θα γίνουν τα θύματα, οι τυφλοί στρατιώτες που θα υπερασπιστούν τους θύτες τους στον αγώνα εναντίον όσων μπορούν ακόμα να σκέφτονται.
Οι εξουσιαστές δεν είναι-δεν ήταν ποτέ-πολυπληθείς·πάντα ήταν μειοψηφία.
Η δύναμή τους είναι τα μέσα που διαθέτουν και η ευπιστία, η πνευματική αγκύλωση ή/και η ηλιθιότητα της μάζας.
Το ύστατο όπλο αχρηστεύεται όταν οι σκεπτόμενοι και οι νοήμονες, στον αγώνα τους βρίσκουν αντίπαλο το θύμα, που έχει πειστεί και ταυτιστεί με τον θύτη/εξουσιαστή.
Οι καταστάσεις είναι υπερβολικά πολύπλοκες για να μπει στον κόπο να τις αναλύσει ο απλός νους. Τα διλήμματα που ξεφύτρωναν ανέκαθεν όπως στο παρόν σαν μανιτάρια, εξυπηρετούν την απόκρυψη όλων των εναλλακτικών και προτάσσουν εκείνες που εξυπηρετούν τους φαύλους.
Το φρικτό είναι πως κανένας απο όσους καλούνται να επιλέξουν δεν υποψιάζεται πως “δεν μπορεί να είναι τόσο απλά τα πράγματα”.
Αυτό θα σήμαινε πως χρειάζεται να χρησιμοποιήσει την λογική του-κι αυτό το βαριέται θανάσιμα-ή να παραδεχθεί πως δικαίως τον θεωρούν και τον αντιμετωπίζουν σαν ηλίθιο.
Υπέρ πάντων το συναίσθημα: φόβος, εγωισμός, αλαζονεία, έπαρση, ανασφάλεια, νοσηρός ανταγωνισμός.
Το πλήθος/πλειοψηφία αποφασίζει και οι εξουσιαστές παριστάνουν πως σέβονται τις αποφάσεις του-που οι ίδιοι έχουν “φυτέψει”-ενώ οι νοήμονες μένουν αδύναμοι, μη νομιμοποιημένοι και συχνά απογοητευμένοι μπροστά στη “βούληση” της πλειοψηφίας. Πρόκειται για το ίδιο θέμα/μοτίβο που εμφανίζεται ξανά και ξανά σαν άλλο Bolero του Ravel με έναν-τουλάχιστον-επιπλέον άγνωστο κάθε φορά, για να συγχύζει την γνώση απο προηγούμενη εμπειρία.
Χωρίς νοητική επεξεργασία, χωρίς αναγωγή σε προηγούμενη εμπειρία, η ηλιθιότητα είναι μονόδρομος, κυρίαρχος-και εφιάλτης.

,

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Για δεύτερη σκέψη and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.