Εμείς, εσείς, αυτοί…ίδιοι

   ΄Εγραψα και το εννοούσα, γιατί έτσι νοιώθω, πως δεν θέλω να ασχοληθώ περισσότερο με πολιτικά/οικονομικά θέματα-κι ας είναι εθνικά. 
    Διαβάζω-όσο και συναντώ-τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι και δεν θέλω να προσθέσω στη μαυρίλα και στην απαισιοδοξία. 
΄Οποτε το θεώρησα επιβεβλημένο-απ’ τον εαυτό μου-το έκανα. Εξάλλου, ταλαντεύτηκα ακόμα και ανάμεσα στην ικανότητα να γράφει κάποιος ή την πρόσβαση στο μέσο, που δημιουργεί-κι αυτό-ανισότητες. Που σημαίνει πως οι δυστυχέστεροι δεν είναι οπωσδήποτε εκείνοι για τους οποίους διαβάζουμε. 
    Υπάρχουν πολλοί και όλο περισσότεροι με σοβαρά βιοποριστικά αδιέξοδα. Αν μπορώ να προσφέρω με τις σκέψεις μου, το κάνω δίνοντας έμφαση στην δύναμη του ανθρώπου.
    Παρ’ οτι με λες και μισάνθρωπο χωρίς να παρεξηγηθώ, θέλω πολύ να προσφέρω ό,τι έχω για να βοηθήσω στην έξοδο απ’ την ηττοπάθεια. Νοιώθω, λιγότερο ή περισσότερο απο άλλους, ανησυχία για το μέλλον. Ανήκω στο κομμάτι του πληθυσμού αυτού τού τόπου, που δεν έχει ζήσει στερήσεις με την κυριολεξία της λέξης. Είμαστε-για την ώρα-οι περισσότεροι στο στάδιο όπου στέρηση σημαίνει να χάνω απ’ αυτά που θεωρούσα κεκτημένα μου ή/και δεδομένα.
    Σε όλες τις εποχές, υπάρχουν άνθρωποι που βιώνουν την έννοια στέρηση με την μορφή της έλλειψης των βασικών αγαθών που είναι, για μένα,η στέγη και η τροφή.
    Αυτή είναι στέρηση κι εδώ μπορώ να πω: ας μην μας περιμένει τέτοια τύχη.
Καθόλου άσχετο με το θέμα δεν είναι το Παραμύθι που προηγήθηκε.
    Τις φορές που στοιχειώνει κι εμένα ο φόβος, σκέφτομαι για παρηγοριά πως πρόκειται για κοινή μοίρα. Αμέσως μετά σκέφτομαι όμως πως δεν μπορούν να πουν το ίδιο όσοι ζουν ξαφνικά απο την ελεημοσύνη των άλλων-και ξέρουμε οτι υπάρχουν. Ακόμα κι αν η βοήθεια προέρχεται απο συγγενείς ή φίλους, ο άνθρωπος που πήρε κάποτε την απόφαση να χαράξει τον δρόμο του στη ζωή και στον κόσμο, το αντιλαμβάνεται σαν ελεημοσύνη-κι όλο πληθαίνουν εκείνοι που βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση.
    Δυστυχώς ή ευτυχώς, παρά την έλλειψη εμπιστοσύνης μου σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων, νομίζω πως η δυστυχία του “άλλου” έλκει την φιλανθρωπία. Προσωπικά την αντιλαμβάνομαι σαν μια προσπάθεια να ξορκίσουμε το κακό απ’ τη δική μας ζωή και στο τέλος-τέλος, δεν ξέρουμε· ίσως πιάνει τόπο.
    Η προσφορά θυμίζει σ’ εκείνον που την παρέχει πως, για την ώρα, βρίσκεται σε ευνοϊκότερη θέση απο ‘κείνον που την δέχεται. Κυνισμός; Δεν θα τον αποποιηθώ.
Επίσης νομίζω πως πρόκειται για μια πράξη εξιλέωσης και, πιθανόν, επίδειξης καλής διαγωγής απέναντι στην όποια ανώτερη δύναμη πιστεύει ο καθένας πως μας κρίνει και μας αξιολογεί.
    Δεν ισχυρίζομαι πως λειτουργούμε υστερόβουλα, ούτε χωρίς καλή-αληθινά καλή-θέληση. Εξάλλου, ο συνειδητοποιημένος ελεήμων μπορεί να συναισθανθεί την ταπείνωση που νοιώθει εκείνος που είναι σε ανάγκη και-ίσως περισσότερο απ’ την προσφορά την ίδια-νοιάζεται για τον σεβασμό που δείχνει στην αξιοπρέπεια εκείνου τον οποίο ελεεί.
Ελπίζω να μην μοιάζουν παπαδίστικά όλα αυτά. Δεν νομίζω, και πάντως δεν συντονίζομαι μ’ αυτόν τον τρόπο σκέψης.
    Ωστόσο, σε κάθε προσπάθεια που κάνουμε τώρα πιά να βοηθήσουμε έναν συνάνθρωπο, μπορεί να συναντήσουμε κάποιον που μέχρι “χθες” ήμαστε στην ίδια οικονομική κατάσταση, κάποιον που συναντάγαμε στη διασκέδασή μας, στα μέρη που συχνάζαμε όταν ζούσαμε “κανονικά”, στις δουλειές μας, στις σχολές μας, σε εκδηλώσεις. Ας σβύσουμε λοιπόν απ’ το μυαλό μας την έννοια των δύο διαφορετικών κόσμων: εκείνου που έχει και ελεεί κι εκείνου που βρίσκεται σε ανάγκη να ελεηθεί.
    Είχα διαβάσει-δεν θυμάμαι πότε και πού· αν το αναγνωρίσει κάποιος αν μου το πει-πως είναι σωστό να ντρέπεται κάποιος που προσφέρει και γι’ αυτό να προσφέρει με ταπεινότητα και συστολή, χωρίς καν να κοιτάζει τον “ελεούμενο” στα μάτια.
Το ακολούθησα για πολύ καιρό και μετά σκέφτηκα κάτι άλλο. Τον κοιτάζω στα μάτια και του χαμογελώ με τον ίδιο τρόπο σαν να βρισκόμασταν σε μια παρέα, ισότιμα.
Το έκρινα τιμιότερο, αφού την δεδομένη στιγμή και παρ’ οτι άγνωστοι, το μόνο που μας διαφοροποιεί είναι η τρέχουσα-και υπο αναίρεση-οικονομική μας κατάσταση.
Τίποτε άλλο.

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Για δεύτερη σκέψη and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.