Εν αρχή ην ο λόγος…΄Οχι πιά!

    Μπαίνω στον πειρασμό να σιωπήσω, να μην πω τίποτα σήμερα ή για περισσότερο χρόνο. Τίποτα.
    Ο λόγος που ήν εν αρχή, μοιάζει περιττός. Μια υπέρβαση, μια παράβαση και μια παραφωνία που ζητάει δικαίωμα μη-ύπαρξης.
    Αν όπως εγώ ή κάθε ένας σκεπτόμενος επι της γης έχουμε την εσωτερική μας ζύμωση που διαδραματίζεται όσο ζούμε, στον εσωτερικό κόσμο τής ομάδας που στέκεται πάνω στο κομμάτι τού χάρτη που ονομάζεται Ελλάδα, συμβαίνουν δυσάρεστες διεργασίες.
Είναι του είδους που επειδή ό,τι και να πεις είναι λίγο και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αναρωτιέσαι αν είναι πιο φρόνιμο να σιωπήσεις.
Το παράλογο δεν μου αρέσει παρά μόνο αν εξυπηρετεί ένα αστείο, μια σκοπιμότητα που θα βγάλει γέλιο. Εκείνη η μορφή τού παραλόγου που προσπαθεί να επιβληθεί σαν πραγματικότητα και την οποία μου παρουσιάζουν σαν υπέρτατη αλήθεια, αυτόματα την υποπτεύομαι, κάνω απόπειρα να την αναλύσω, να την αποκρυπτογραφήσω, να ανακαλύψω τις αιτίες της και την κυριολεξία της.
Ακόμα κι όταν το καταφέρνω ωστόσο, μόλις βλέπω, ακούω, αντιλαμβάνομαι οτι ο παραλογισμός γίνεται η γλώσσα που ο πολύς κόσμος υιοθετεί και χρησιμοποιεί στην επικοινωνία του, τότε τρέμω τα χειρότερα. Σε διάφορες ιστορικές δυστυχίες, καταστροφές και καμπές προς την απώλεια ταυτότητας, ο όχλος αφιονιζόταν και αναπαρήγαγε τη γλώσσα τού παραλόγου.
    ΄Ετσι εμφανίζεται η εφιαλτική κατάσταση όπου σαν σε ύπνωση, οι μάζες χρησιμοποιούν τους ίδιους κώδικες με τους δυνάστες τους, με τους φανερούς και αφανείς εμπνευστές και υποκινητές μιας καταστροφής. Αντί να γυρίζει ανάποδα το μάτι τους ή να βγάζουν αφρούς όπως δείχνουν σε ταινίες, μπορούν και συνεννοούνται σε μια γλώσσα που έχει δομηθεί ειδικά για την περίσταση. Στο σημείο που χάνεται η επικοινωνία σε λογική βάση, χάνεται ο έλεγχος ή-χειρότερα, εφιαλτικότερα και εντελώς οξύμωρα-τότε τίθενται όλα υπο έλεγχο.
undefined΄Οταν οι φωνές τής λογικής ελαχιστοποιούνται και γίνονται ασήμαντες μπροστά στην παράνοια του όχλου, η ιστορία έχει στρίψει πιά και οδεύει προς την καταστροφή.
    Ο αντίλογος (ο σκεπτικισμός και ο ορθολογισμός) παύει να είναι λόγος·γίνεται ενοχλητικός και περιττός ήχος στ’ αυτιά ντοπαρισμένων ομάδων.
Ομάδων που τα μέλη τους, σαν μονάδες φοβήθηκαν τόσο ώστε καταφεύγουν σ΄αυτές για να αντλήσουν απ’ τη δύναμη και τη νοοτροπία του όχλου. Για να ξεγελάσουν τους φόβους τους, εντάχθηκαν σ’ αυτόν-τον όχλο-και συντάχθηκαν με το παράλογο.
    Η ασταθής εμπιστοσύνη στη μοναδικότητα, η παραπαίουσα ταυτότητα, η εύθραυστη αυτοεκτίμηση, έχει ανάγκη απο αίσθηση τού ανήκειν.
Τη βρίσκει δε, δυστυχώς, στη συμπόρευσή του με ομάδες που πείθουν οτι θα του προσδώσουν αξία. Είναι οι ίδιες ομάδες που απαξίωσαν το άτομο σε βαθμό που να ωριμάσει η χαύνωσή του, που να οριστικοποιηθεί η απώλεια κρίσης και βούλησης.
    «Σου συμπεριφέρονται, σε χρησιμοποιούν και σε πείθουν οτι είσαι αναλώσιμος, ασήμαντος, σκουπίδι, τόσο ώστε αν επιβιώσεις, απ’ το ίδιο ένστικτο αυτοσυντήρησης να τους ακολουθήσεις. Σε εξαθλιώνουν, σε περιθωριοποιούν, ποδοπατούν το σύστημα αξιών σου και την ηθική σου. ΄Οταν πιά βρεθείς στο σημείο που το δίκαιο και το άδικο δεν έχουν σαφή όρια για σένα, που το σωστό και το λάθος χάνονται στη λησμονιά, που ο θύτης και το θύμα δεν είναι ξεχωριστά άτομα με διαφορετικά συμφέροντα, τότε σε πείθουν πως θα ανακτήσεις την αξιοπρέπεια σου-που εκείνοι σου αφαίρεσαν-υπο το καθεστώς τους και πως θα εκδικηθείς για τους εξευτελισμούς που έχεις υποστεί, βανδαλίζοντας και κανιβαλίζοντας ΄Ελληνα.»

Εξαιρετικά αφιερωμένο…
΄Ετσι, για να δώσω εκ των προτέρων άλλοθι σε όσους νομίσουν πως δεν τους αφορά… 

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Για δεύτερη σκέψη and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.