Αύγουστος + Αθήνα = Love..!

   Αυτές τις μέρες, έχω διαβάσει αρκετά κείμενα που υμνούν τον Αύγουστο.
Γιατί τον Αύγουστο, μόνο να τον υμνήσεις αξίζει κι αυτό ανεξάρτητα απο ιδιοτελή κίνητρα “πάω/δεν πάω διακοπές”.
   Μετά από χρόνια που σκόπιμα έβγαζα τον συγκεκριμένο μήνα εκτός πλάνων αδείας, βρεθήκανε νεοφώτιστοι να μου αποκαλύψουν οτι “είναι ωραία η Αθήνα τον Αύγουστο!” Σώπα!
   Στον πιό πρόσφατο άνθρωπο που είπα οτι θα είμαι στην πόλη στη διάρκειά του, σχολίασε οτι τώρα πιά πολύς κόσμος δεν φεύγει.
Απάντησα “δυστυχώς”.
   Της πάει της Αθήνας ο Αύγουστος λες κι είναι ραμμένος πάνω της.
Σε άλλη πόλη που έχω ζήσει, είναι λιγότερο εντυπωσιακό το φαινόμενο.
   Δεν είχα πρόθεση να γράψω κάτι γι’ αυτό αφού όπως είπα έχουν γραφτεί πολύ όμορφα, τρυφερά και εύστοχα κείμενα.
   Κι αν θέλετε να ξέρετε, είναι κι αυτό ιδιότητα αυτού τού μήνα: εμπνέει.
΄Ομως, θες ο μήνας, θες η πόλη, δείχνουν φέτος κάτι που δεν είχα διαπιστώσει τα προηγούμενα χρόνια.
Κάτι καινούργιο για μένα. Κάτι που δεν είχα παρατηρήσει ή δεν συνέβαινε (;) παλιότερα.
   Αυτές τις μέρες λοιπόν, με αυτή τη θερμοκρασία, με αυτή την πληθυσμιακή κατάσταση της πόλης, η ζωή παίζει σε slow motion. Οι ρυθμοί έχουν πέσει. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχουν ρυθμοί. Παίζει 45άρι μία στις 45 και μία στις 33 στροφές.
Τη μια στιγμή τραγουδάς και την άλλη σε πιάνουν τα γέλια.
   Το μαγικό όμως είναι που το μυαλό έχει μια καθαρότητα περίεργη που κάνει πιό έντονο και υπερφυσικό το φαινόμενο. Σαν ντοπαρισμένο.
   Τα χρώματα είναι φωτεινότερα, οι ήχοι σαν φιλτραρισμένοι, τα νοήματα, οι λέξεις, τα γεγονότα, μια ιδέα-ίσως και δύο-πιο ανέμελα, χαρούμενα ή γλυκά μελαγχολικά.
Οι άνθρωποι μοιάζουν να έχουν εμφάνιση και ιδιότητες που προηγουμένως ήταν αόρατες  ή ανύπαρκτες, δεν ξέρω.
Δείχνουν να διαδραματίζουν ένα μοιραίο ρόλο σε μια ταινία μυστηρίου που το μυστήριό της δεν θα διαλευκανθεί ποτέ εντελώς και δεν σε νοιάζει κιόλας·σου αρκεί να παρακολουθείς τη δράση υπνωτισμένος.
Αν κάποιος πατήσει το pause θα περάσουν αρκετά δευτερόλεπτα μέχρι να το καταλάβεις. 
Αν δεν υπάρξει happy end δεν θα στενοχωρηθείς.
Υπάρχει happy middle και είναι το τώρα και δεν πολυκαταλαβαίνεις αν είσαι μέσα του ή απέξω.
Μπορείς να τρως καρπούζι και να νοιώθεις φιλόσοφος ή να φιλοσοφείς και να νοιώθεις βλαμένος.
  ΄Ολα είναι μέρος ενός σεναρίου που όποτε το παίζεις είναι διαφορετικό, δεν επαναλαμβάνεται όσο και να το επιδιώξεις.
Προσπάθησε να θυμηθείς μία επανάληψη τού Αυγούστου! Δεν υπάρχει, απλώς.
Ακόμα κι αν συνηθίζεις να κάνεις τα ίδια κάθε χρόνο, ποτέ δεν είναι ίδια στην πραγματικότητα. Και μετά απο χρόνια αναρωτιέσαι ποιό προηγήθηκε και ποιό ακολούθησε.
   Τέτοια κόλπα κάνει αυτός ο πονηρός μήνας, γι’ αυτό ίσως στέλνει διακοπές όσους δεν είναι κατάλληλοι ή μυημένοι. Και γι’ αυτό φεύγουν σαν να τους καλεί ο μαγικός αυλός. Απαγορεύεται να είναι παρόντες!
Για τους υπόλοιπους, μπορεί να κρατάει κι έναν άσο στο μανίκι για τον επόμενο μήνα…
   Κι όπως οι αλχημιστές-του μεσαίωνα-θέλω να ανακαλύψω τη μυστική συνταγή για να μετατρέπω και τους άλλους μήνες σε χρυσό Αύγουστο…  

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Η σκέψη της μέρας and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Αύγουστος + Αθήνα = Love..!

  1. Pingback: Τα κεφάλια μέσα | womaneveryday

Comments are closed.