΄Ενα κι ένα ίσον..; Δύο;!

   Οφείλω να το παραδεχτώ:εύκολο άνθρωπο δε με λες! ΄Εχω μάθει να ζω μ’ αυτό, αν και κατά καιρούς ισχυρίζομαι οτι “εγώ τουλάχιστον προσπαθώ” και εννοώ σε αντίθεση με άλλους που αποδέχονται-αν βλέπουν-τα ελαττώματά τους χωρίς να νοιώθουν ανάγκη ή υποχρέωση να αλλάξουν οτιδήποτε.
 ΄Ετσι λοιπόν έχουμε ζήσει μια ταραχώδη ζωή εγώ με μένα, με διακυμάνσεις απο την απόλυτη αποδοχή στην απόλυτη αμφισβήτηση.
   Εντάξει, μεγαλώνοντας υποθέτουμε (πληθυντικός ευγενείας) οτι ακόμα κι αν θολώσει ο καθρέφτης, έχουμε απομνημονεύσει την εικόνα μας-την απομέσα-και ξέρουμε πού πατάμε και πού βρισκόμαστε. Νομίζουμε!
  ΄Εχω αναφερθεί στην πίστη μου οτι το σύμπαν, με όποια ερμηνεία και μορφή θέλει να το αντιλαμβάνεται ο καθένας, έχει νόμους και διέπεται απο δικαιοσύνη. Η δουλειά μας είναι να τους αποδεχόμαστε, να αντιλαμβανόμαστε και να ερμηνεύουμε τα μηνύματά τους. Εντάξει, όσο μπορούμε…
   Κάποιος ή κάτι λοιπόν εκεί έξω, είδε και παραδέχτηκε πολύ πριν απο μένα την ίδια, τις γωνίες, τις καμπύλες ή τις λεπτές αποχρώσεις που έλειπαν απο το σχέδιο βάσει του οποίου κατασκευάστηκα.
   Το σύμπαν επίσης-σε αντίθεση με τους παλιοεγωιστές ανθρώπους-δεν διστάζει να κάνει διορθωτικές κινήσεις όταν και όπου κρίνει απαραίτητο κι επιπλέον έχει τρελλό χιούμορ σε αντίθεση πάλι με μας τους ανθρώπους που φερόμαστε λες και “μόνο η Μαριγώ γέννησε το Γιάννη”.
Κάθησε λοιπόν και ασχολήθηκε με την προφανή έλλειψη σε κοινό νου που με χαρακτηρίζει όσο και με κατατρέχει.
   Για να το κάνω λιανά: θα τα μοιράσω δυό γαϊδουριών άχυρα αλλά ποτέ πριν υπολογίσω το βάρος, το ύψος, τη μυική μάζα, την ανατροφή, την ψυχολογία, το χαρακτήρα, τα συναισθήματα, τις καταβολές, τις προσδοκίες, την παιδεία και την κουλτούρα των γαϊδάρων, το κόστος, την απόχρωση, τη σύνθεση, τη γεύση, την επάρκεια, τις στατιστικές και τις προβλέψεις που αφορούν το άχυρο. Το ‘κανα λιανά;
   Εντάξει και σύμπαν να μην είσαι, διακρίνεις την ανάγκη αυτού του ανθρώπου-ξέρετε ποιού-για απλούστευση των διαδικασιών γιατί ο μέσος όρος ζωής-δυστυχώς-δεν έχει φθάσει ακόμα τα τριακόσια είκοσι οκτώ χρόνια.
   Τι σκαρφίστηκε λοιπόν το τετραπέρατο σύμπαν; Μου βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο! Χωρίς τυμπανοκρουσίες και επιγραφές με φούξια βελάκια, έψαξε όπως τα παλιά τζουκμπόξ στο ρεπερτόριό του κι ανακάλυψε το άτομο με τον πιο “αιχμηρό” κι ωστόσο κατανοητό για μένα τρόπο σκέψης.
Προσοχή! Είπα κατανοητό, δεν είπα αποδεκτό.
Ακόμα και σήμερα, μετά απο χρόνια κοινής, λιγότερο κοινής ή καθόλου κοινής ζωής , αν ξεκινήσουμε την ίδια στιγμή, απο το ίδιο σημείο αλλά χωριστά για να πάμε στη Λαμία, θα υποχρεωθεί να με περιμένει δυό-τρεις μέρες εκεί, γιατί θα έχω επιλέξει την πιο περίπλοκη διαδρομή-σχήμα λόγου, αλλά ακριβές σχήμα.
   Πρόκειται για τον άνθρωπο που όταν περιμένω να πει κάτι, οπωσδήποτε-και το τονίζω-θα με ξαφνιάσει. Είτε επειδή θα συμφωνήσει μαζί μου, είτε επειδή θα διαφωνήσει. Κυριολεκτώ.
   Στις περιπτώσεις που νοιώθω βρεγμένη γάτα εισπράττω τις ωραιότερες επιβεβαιώσεις της ζωής μου και σ’ εκείνες που φουσκώνω σαν πετεινός σε πολυπληθές κοτέτσι θα πάθουν ήττα και πτώση τα φτερά και τα λειριά μου. Και το ανάποδο ωστόσο: ευθέως ανάλογο με την διάθεσή μου feedback-που λένε και στο χωριό μου-που όταν συμβαίνει με μπερδεύει περισσότερο.
Είναι το χειρότερό μου. Ποτέ δεν μπορώ να φορέσω μια διάθεση και να μείνει αμετάβλητη, όσες αναλύσεις επι αναλύσεων κι αν την έχουν τροφοδοτήσει.
   Τι δουλειά έχει κάποιος να εκθειάζει ένα τόσο σπαστικό-ενίοτε-άτομο;
Μα το αδιαμφισβήτητο των επαίνων του! Ξέρεις τι σημαίνει να βγαίνει καλή κουβέντα απο ταμειολογιστική μηχανή; ΄Εχεις ακούσει τις μύχιες σκέψεις σου να αποκτούν ανθρώπινη φωνή που δεν είναι η δική σου;΄Αλλη αίσθηση!
   Είπαμε, είμαι όχι-εύκολος (sic) άνθρωπος. Οι φαρμακόγλωσσοι είναι κακό σπυρί εκεί που ξέρουμε αλλά το “δεύτερο πλάνο” τους είναι ορατό. Οι κόλακες απ’ την άλλη, καλύπτονται απο μια βολική μεν γλιτσιασμένη δε ουσία που δεν μου ταιριάζει.
   Για να απλοποιήσω επιτέλους κάτι στη ζωή μου, επιλέγω την καλή κουβέντα που βγαίνει μεν με το σταγονόμετρο απο το στόμα κάποιου αλλά μου διασφαλίζει την αμεροληψία της.
   Επιλέγω επίσης, την φωνή τού μυαλού μου, που ακριβώς επειδή εγώ την λογοκρίνω, βρίσκει τον άνθρωπό της και εκφράζεται. 
Ούτε αποχρώσεις, ούτε αναλύσεις, ούτε λεπτές κι ευαίσθητες διακρίσεις, ούτε ίσες αποστάσεις και στρατηγικοί ελιγμοί, ούτε όλοι ευχαριστημένοι.
Ποτέ δεν υπήρξαν ούτε θα γίνουν όλοι ταυτοχρόνως χαρούμενοι όσο και να το ζορίσουμε, δυστυχώς-ή ευτυχώς. 
 

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Η σκέψη της μέρας and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.