Ζέστης παραλήρημα!

      Μια βαριά διάθεση-ασύμβατη με το καλοκαίρι-απλώθηκε απροειδοποίητα.
Οι φιλοδοξίες, οι επιτυχίες, οι προσδοκίες, ξαφνικά έχασαν τις ιδιότητές τους ή αποδεικνύεται πως όλα έχουν δύο όψεις, όλα είναι εύθραυστα ή εφήμερα. Κρίμα!
Θα μου άρεσε να αντλούσα αίσθηση ασφάλειας και σταθερότητας απο κάπου ή κάτι. Χάνω την αλήθεια μπροστά απ’ τα μάτια μου αφού αλλάζει μορφές και σύσταση ανάλογα με τις συνθήκες τού περιβάλλοντος κι ενώ θέλω να συμβαίνει το αντίθετο:να χρωματίζει η αλήθεια μου τις εξωτερικές επιρροές.
   Η δυσάρεστη όψη είναι να πιστεύω πως τα όνειρα και οι επιθυμίες μου, τα επιτεύγματα, τα βήματά μου, η-όποια-πρόοδος και η ικανοποίση που αντλώ απ’ όλα αυτά είναι ψευδαίσθηση και η πραγματικότητα είναι η ήττα και η αποτυχία.
   Υποψιάζομαι-και φοβάμαι-πως ακόμα και σε συνθήκες υγείας και χαράς, μέσα στον οργανισμό μου θα παραμονεύουν οι σπόροι της θλίψης και της αμφισβήτησης έτοιμοι-και πρόθυμοι-να φυτρώσουν τα ζιζάνιά τους. Δεν έχω κατακτήσει την ικανότητα να απολαμβάνω έχοντας ταυτόχρονα επίγνωση τής σκοτεινής εκδοχής και ζηλεύω λίγο όσους το πετυχαίνουν. Μπορώ να το κάνω μόνο με άρνηση ή με αυτοεξαπάτηση.
   Δυστυχώς (;) η ουτοπία παραμένει ο τόπος μου. Οπουδήποτε αλλού, μένω ευάλωτη και εκτεθειμένη. ΄Ισως και λίγο αχάριστη αφού χάνω  απ’ το πεδίο αντίληψής μου όσα θετικά (πώς αλλιώς να τα πω;) εμπεριέχονται ακόμα και στα μη-τέλεια κομμάτια της ζωής.
Υπολείπομαι στο να απολαμβάνω τη στιγμή εστιάζοντας πάνω της και αφήνοντας εκτός πλάνου τα δυσάρεστα που την περιβάλλουν. Χρειάζομαι να βλέπω όλο το τοπίο και να είναι όλο άψογο για να κατορθώσω να το απολαύσω. Σε περιόδους δε εμμονής στο να δοκιμάζω την αντοχή των πάντων, ακόμα και τη δική μου, παραβλέπω οποιαδήποτε ποσότητα και ποσοστό χαράς, αν στο περιβάλλον της βρίσκεται έστω κι ένα ψεγάδι.
Κι αν το ένα όνομα γι’ αυτό είναι τελειομανία, το άλλο είναι μαζοχισμός και το επίθετο διαστροφή.
Αλλά έτσι είναι·πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι. 
  
   Το ιατρικό συμβούλιο διαλύεται ησύχως με σκέψεις τύπου “άει σιχτίρ, με μαλακίες ασχολιόμαστε πάλι και δεν θα μας πληρώσουν και τις υπερωρίες, πάλι”.
΄Αλλη μέρα, άλλη διάθεση. Σήμερα ο μάγειρας είχε βαρεμάρα και μας ξεπέταξε με ομελέττα και μια μακαρονάδα.
Αύριο ξημερώνει ένα νέο πιάτο.  

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Το χρώμα της μέρας and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.