΄Αει στο καλό! Βαρέθηκα…

   Καινούργια μόδα τώρα..!
Επειδή κάτι άχρηστοι απ’ οτι κατάλαβα τα κάνανε σαν τα μούτρα τους με κάτι λεφτά, κάθονται όλοι τώρα και μιλάνε για ελλείματα και δανεισμούς και αν θα πληρωθεί η γιαγιά και η μαμά και τι θα κάνουν γενικά και όλο τέτοια που τα βαριέμαι…
   Τα βλέπω εγώ!
 ΄Ερχονται κι άλλα. Δεν μου έφτανε που το οικογενειακό συμβούλιο αποφάσισε οτι “όπως πάμε τα ρούχα και τα παπούτσια τής μικρής θα μένουν στο σπίτι κι εμείς στο δρόμο, κάτι πρέπει να γίνει” κι έγινε οτι με τα ίδια λεφτά τώρα πρέπει να ντύνομαι κιόλας γιατί δε μου ψωνίζουν εκείνοι, τι ήταν το ξαφνικό με το γλυκούλι μου που είπε “ας κάτσουμε και μια μέρα μέσα ρε αγάπη μου, δε χάλασε ο κόσμος”;
Αυτό ήθελα να του πω:
-Χάλασε ο κόσμος, πώς δε χάλασε καρδούλα μου;! Εσύ μού ‘λεγες, εμένα δε με αγγίζουν αυτά, οι δικοί μας πληρώνουν καλά, είμαστε κολοσσός, δεν εξαρτιούνται απ’ την Ελλάδα αυτοί, αλλού είναι τα αφεντικά… Αυτά δεν έλεγες;
   Ορίστε τώρα, ο μοναδικός άνθρωπος που με καταλάβαινε, άρχισε κι αυτός την κλάψα και τη μιζέρια. Κι όταν τού είπα  να βγούμε το Σάββατο, πάει ο “κολοσσός”.
Μου άρχισε τα κηρύγματα και οτι τα πράγματα όσο πάνε και χειροτερεύουν και η κρίση έχει χτυπήσει τους πάντες και κανένας δεν θα γλυτώσει και θα μειώσουν κι άλλο το κόστος στην εταιρεία κι απο πού θα το κόψουν; Θα διώξουν κόσμο. Κι όλο μου λέει οτι κι ο Μίλτος (ο αδελφός του) δεν δουλεύει πιά και κρατάει το σπίτι μόνος του και δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Σαν ν’ ακούω το μπαμπά με τους θείους…
-Τι μας ξημερώνει μωράκι μου; Καινούργια μέρα μάς ξημερώνει! Και είναι Κυριακή και έχουμε να πάμε για μπάνιο και να γυρίσουμε να ετοιμαστούμε για το βράδυ στο μαγαζί που έπιασε δουλειά η Μάτα επειδή έκλεισε το ρουχάδικο που δούλευε.
   Τι εννοεί δηλαδή οτι “δε θα καίω ένα ντεπόζιτο μπαστακωμένος στην Πειραιώς”;
Γιατί; Το ίδιο αυτοκίνητο έχει, τι άλλαξε;
Αφού ακούω εγώ όταν βάζει η γιαγιά στο σαλόνι την τηλεόραση, τώρα που ήρθε και μένει μαζί μας και λένε οτι είναι αισιόδοξοι και οτι μια δόση που περιμέναν τούς τη δώσανε (τί είχαν πουλήσει και τους χρώσταγαν δεν κατάλαβα) και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Βέβαια η γιαγιά μουρμουρίζει οτι λένε…(μια κακιά λέξη) “όπως θα ‘λεγε κι ο συχωρεμένος ο Λεωνίδας μου”.
-Καλά είναι τα νέα, γιατί να καθήσουμε πάλι μέσα;
Εσύ δεν έλεγες με τον Παναγιώτη τις προάλλες οτι θα πηγαίνατε στο Σύνταγμα γιατί “ξεφτίλα, έχει κατέβει όλος ο κόσμος, κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς”; Αφού πήγατε, δεν έγινε τίποτα; Και την επόμενη έλεγες οτι χτυπάγανε τον κόσμο… Τι; Κι εσένα; Τότε γιατί πήγατε;
   Δεν ξέρω πιά! Χάλια έχουν γίνει τα πράγματα. ΄Ολοι με κάτι μούτρα μέχρι κάτω και ζόρι και οικονομία και δεν πάμε καλά λένε…
΄Αει στο καλό βαρέθηκα…

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Δες το κι έτσι..! and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to ΄Αει στο καλό! Βαρέθηκα…

  1. Publius says:

    Χάλια έχουν γίνει τα πράγματα….με μια υποσημείωση μονάχα…με τέτοια μυαλά- και κείμενα φυσικά- υπάρχει ελπίδα…πολύ όμορφο..

Comments are closed.