΄Αντε καλέ! (Το προφανές και το άλλο…)

   Την κοίταζα κι είχαν πονέσει τα μάτια μου απ’ την ομορφιά. Δυσκολευόμουν να πιστέψω οτι τέτοια πλάσματα κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δεν μπορούσα καν να ζηλέψω, ούτε να νοιώσω ανάξια να υπάρχω, εγώ με την…ανθρώπινη εμφάνιση κοινής θνητής απέναντι σε τόση αρμονία και χάρισμα τής φύσης, απλώς χαιρόμουν να την έχω απέναντί μου. Κάποτε αναρωτήθηκα πώς αντιδρούσαν οι άντρες όταν την συναντούσαν.
-Ε…εντάξει, δεν ξέρω…κανονικά, μου είχε πει.
Τι εννοεί κανονικά; είχα σκεφτεί. Οτι γονατίζουν και κάνουν προσευχές να τους προσέξει; Οτι εμφανίζουν ικανότητα περιστροφής τού κεφαλιού 360 μοίρες; Οτι ξεχνάνε γυναίκες, γκόμενες, μανάδες, παιδιά, κολλητούς κι επίσης τ’ όνομά τους;
-΄Ελα τώρα, μη λες κι εσύ τέτοια!
Λες και μπορούσα να πω τίποτε άλλο. ΄Επρεπε να πω ωστόσο, γιατί απο μένα περίμενε να ρωτήσω. Διέκρινα μια ατολμία, δισταγμό, συστολή, πώς να το ονομάσω; Πολύ λίγο το άφησε να φανερωθεί αλλά δεν κατάφερε να το κρύψει κιόλας.
-Πες μου λοιπόν… Είπες οτι ήθελες να βρεθούμε για κάτι…
Ξεροκατάπιε ή μου φάνηκε;
 
-Η αδελφή σου…είναι γιατρός..!;
-Ναι…γιατρός…πλαστικός χειρούργος για την ακρίβεια.
-Θα ήθελα να την επισκεφτώ.
-Στο γιατρείο;
-Ε, ναι! Πού αλλού;
Το ‘χανα! Κάτι δεν καταλάβαινα σωστά και ταυτόχρονα δεν ήμουν σίγουρη πού άρχιζε η αδιακρισία.
-Για σένα; ρώτησα.
-Ναι.
-Τι την χρειάζεσαι την αδελφή μου εσύ;
-Μην το λες!
-Πώς να μην το λέω! Συγγνώμη αλλά τι ακριβώς θέλεις απο ‘κείνη αν επιτρέπεται;
-Κάτι διορθώσεις. Πήρα την απόφαση να το κάνω, είπε σαν να μίλαγε για σπουδαίο κατόρθωμα.
-Θέλεις να μου πείς τι ακριβώς;
-Μύτη και χείλια.
-Εσύ; Σε σένα; Στα δικά σου; ήταν οι πιο εύστοχες και συγκροτημένες ερωτήσεις που κατάφερα να αρθρώσω.
-΄Ελα τώρα! Μην αρχίσεις κι εσύ οτι δεν τις χρειάζομαι και τέτοια. Δεν καταλαβαίνετε!
-Α! Είναι κι άλλοι που δεν καταλαβαίνουν! συμπέρανα ανακουφισμένη.
-Το είπα στον αδελφό μου και…
-Και..;
-Ε, μ’ έκραξε λίγο.
-Πάλι καλά!
-Κοίτα να δεις! Είμαι αποφασισμένη. Θα τις κάνω τις διορθώσεις . Θα προτιμούσα την αδελφή σου αλλά άμα είναι να μου κάνεις κήρυγμα κι εσύ…
-Κήρυγμα; Μα τι λες; Καθόλου! Μόνο που προτείνω να σου δώσω επίσης το τηλέφωνο κι απο ένα-δύο άλλους γνωστούς μου γιατρούς. ΄Εναν οφθαλμίατρο ή ένα ψυχολόγο.
-Εντάξει! Αν δεν θέλεις μην μού δώσεις τίποτα. Αφού εμένα με ενοχλούν και δεν μ’ αρέσουν, θα τα φτιάξω. Επειδή έχετε κολλήσει όλοι και επιμένετε να λέτε οτι είμαι ωραία και τέτοια, δεν σημαίνει οτι εμένα μου αρέσω. Εξάλλου, άμα ήμουν ωραία δεν θα είχαμε χωρίσει με τον Ανδρέα, ούτε θα ήμουν μόνη τόσους μήνες! ξέσπασε. Είδες πόσες διάσημες κάνουν πλαστικές; Λες να χρειάζονται εκείνες και να μην χρειάζομαι εγώ;
  ΄Ωστε για τον-κατά κοινή ομολογία-μαλάκα πρώην της,  διάφορους μην-πω-τι και την τηλεόραση-μόδα-ομοιομορφία γινόταν ο καυγάς. Για τα μάτια των ανεγκέφαλων, η γυναίκα που όλοι θεωρούμε θεϊκή ύπαρξη, προικισμένο πλάσμα, χάρμα οφθαλμών, προνομιούχο συνάνθρωπό μας, θέλει να κάνει πλαστικές. Μα τί δεν έφτιαξε τέλειο ο δημιουργός πάνω της;΄Ελεος!
  Να όμως που ζούμε σε κοινωνία και περιβάλλοντα όπου ακόμα και η τελειότητα, δεν είναι αρκετά τέλεια. Και να η “πρόχειρη” βοήθεια τής διόρθωσης τής εμφάνισης με τόσο δραστικά μέσα.
  Ποιά απο μας είναι σίγουρη οτι έχει σωστή εικόνα για τον εαυτό της; Πού τελειώνει η φιλαρέσκεια κι αρχίζει ο παραλογισμός και η παθολογία; Δεν κρίνω, ωστόσο διατηρώ το δικαίωμα της ατομικής άποψης για το ωραίο και κυρίως για την μη προφανή ομορφιά. Ακόμα και για την άποψη που λέει οτι μια επέμβαση ενισχύει την αυτοπεποίθηση, πάλι αισθάνομαι την ανάγκη να αναρωτηθώ:κάνουμε διορθώσεις όταν όλα πηγαίνουν καλά ή σφαζόμαστε για την εικόνα ενώ κάτι άλλο φταίει και είναι ανάγκη να επέμβουμε πρώτα σ’ αυτό;
  Και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν με χαλάει που έχω “πρόχειρη” την αδελφή μου…

Φωτο by:http://www.allstarpics.net/

Advertisements

About Elisabeth P

My websites: womaneveryday με σκέψη για όλα-σχεδόν(https://womaneveryday.wordpress.com/), Climate Change-Human Case/Κλιματική Αλλαγή-Ανθρώπινη Υπόθεση (https://climatechangeplanet.wordpress.com/), The World The People ...and the truth (https://theworldthepeople.wordpress.com/)
This entry was posted in Δες το κι έτσι..!, Η σκέψη της μέρας and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.