Η ενοχή της εργασίας

Posted on Τε 29 Αυγ 2012by

   Η ιστορία ξεκινά ως εξής: «…η δουλειά κάνει τους άντρες, το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί…». Περιέργως, το άσμα δεν ενδιαφέρεται για την σχέση των γυναικών με την εργασία η οποία-ως αιτία ή ως αιτιατό;-σχετίζεται απευθείας με τον ανδρισμό. Το αντιπαρερχόμαστε. Παράλληλα, η δουλειά (ή μήπως ο ανδρισμός;) ταυτίζεται με τις οικοδομικές εργασίες. Πριν από πλήθος ετών, το βαθύτερο νόημα ήταν: Η τίμια, ευσυνείδητη και σκληρή αν χρειάζεται εργασία, αποτελεί εύσημο και προσόν στην ζωή. Τιμή και καμάρι! Χειρονακτική ή ‘πνευματική’, η δουλειά έχαιρε εκτίμησης στην ελληνική κοινωνία. Τω καιρώ εκείνω επίσης, οι οικοδομικές εργασίες ήταν όντως ο θεμέλιος λίθος της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής χώρας που ανοικοδομούνταν. Στο δημόσιο δεν προσλαμβάνονταν αριστεροί ανθυποπολίτες, για το εμπόριο και την βιοτεχνία δεν διέθεταν οι περισσότεροι τα απαραίτητα κεφάλαια, τράπεζες και επιχειρήσεις με διοικητικό προσωπικό, πλήρωναν φτωχά.

Ο ρους της ιστορίας βρήκε την Ελλάδα οικοδομημένη άκομψα (για να το πούμε κομψά). Ομοίως και τις δημόσιες υπηρεσίες. Οι θέσεις που αμείβονταν φτωχά, συν τω χρόνω έγιναν πηγή ικανοποιητικού εισοδήματος και βαθμίδα  στην κοινωνική ιεραρχία. Πλέον ο οικοδόμος ήθελε το παιδί του επιστήμονα, σε επιστήμη που να εξασφαλίζει θέση στο δημόσιο. Ο έμπορος και ο βιοτέχνης που πάλευε με τα γραμμάτια και τις επιταγές, τα πωλούμενα και τα παραγόμενα που απαιτούσαν διαρκή ετοιμότητα για εκσυγχρονισμό και δεν άφηναν περιθώρια για εφησυχασμό, θεωρούσε την ανταμοιβή του δυσανάλογη με το άγχος και την ανασφάλεια και ονειρευόταν απροβλημάτιστα εισοδήματα για τα παιδιά του.    Όπερ και εγένετο! Δημόσιοι υπάλληλοι και μισθωτοί επί μισθώ αστροναύτη, έγιναν τα νέα πρότυπα και η οικονομική δύναμη που κινούσε την αγορά και την χρηματαγορά. Το κράτος από την πλευρά του, με όσα περιλαμβάνει και κυρίως τους πολιτικούς, διέβλεψε πως οι ευάλωτες αυτές ομάδες (και οι θαυμαστές τους), αποτελούσαν την δύναμή του και το καθαρτήριο των ανομημάτων του. Ήταν ευάλωτοι γιατί: Οι μεν δημόσιοι υπάλληλοι (του ευρύτατου πλέον δημόσιου τομέα), γνώριζαν εκ των έσω το παραγωγικό τους έργο και το εφήμερο της δύναμης του βουλευτή της περιφέρειάς τους, οι δε χρυσοπληρωμένοι του ιδιωτικού τομέα ή οι αερο-επιχειρηματίες είχαν διαβάσει όλο κι όλο από οικονομία την αρχή ‘του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους με το μικρότερο δυνατό κόστος’. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε είχαν λόγο ύπαρξης σε υγιείς οικονομίες, πολιτεύματα και κοινωνίες.    Η απληστία, ως θανάσιμο αμάρτημα, παρέα με το θράσος και την ανηθικότητα, δεν είχαν προβλεφθεί από τους…νομοθέτες. Ο δρόμος της απληστίας, έχει αμέτρητους παράδρομους που οδηγούν σε αθέμιτες, ανήθικες και παράνομες μεθόδους απόκτησης υλικών αγαθών.    Γνωστές ιστορίες; Ναι, δεν πρόκειται για την σχάση του πυρήνα του ατόμου, ούτε καν για την εφεύρεση του τροχού. Κάθε συλλογισμός εκπορεύεται και καταλήγει στην κατάσταση της χώρας μας σήμερα, το 2012, όπου και επιστρέφουμε!

Δεν ξέρω ΤΙ κάνει τους άντρες (πάντα το θεωρούσα θέμα γούστου), ωστόσο ΔΕΝ τους κάνει η δουλειά πια. Μετά τα αμέτρητα ανομήματά της, η δουλειά, η εργασία, η απασχόληση, βγήκε στην παρανομία και διώκεται με νόμους, πολλούς νόμους. Είτε ήσουν εργαζόμενος στο παρελθόν και συνταξιοδοτήθηκες, είτε στο παρόν και –θεωρητικά- αμείβεσαι, τιμωρείσαι με κοινωνική κατακραυγή και αποκλεισμό. Οι συνάνθρωποί σου σε αντιμετωπίζουν σαν προνομιούχο και οι κυβερνήσεις σου σαν καταχραστή του πανανθρώπινου (πόσω μάλλον του εθνικού) πλούτου. Εάν σε απέλυσαν εισπράττεις ότι σου αξίζει, αφού μια ζωή βασιζόσουν στην εργασία σου για να ζήσεις.    Η δουλειά, η εργασία, η απασχόληση, είναι ύποπτες, κολάσιμες και νομικά απροστάτευτες δραστηριότητες στην Ελλάδα το 2012. Αν αλλάξουμε τον χρόνο σε παρελθοντικό, θα είναι η φράση που θα γράφουν τα βιβλία της ιστορίας στο μέλλον-αν δεν την αλλοιώσουν οι «αρμόδιοι».

Η πλειοψηφία ή ‘ένα μεγάλο μέρος’ ή μια πολυπληθής ομάδα, ΔΕΝ είναι το σύνολο των ανθρώπων. Υπήρξαν πολλοί που έβλαψαν την χώρα, ΔΕΝ έχουμε καμμία σχέση μαζί τους. Να περάσει η αλήθεια «στόμα με στόμα» στις μελλοντικές γενιές!

Σχετικά άρθρα: Εργασία και χαρά
Να αποκτήσεις χρήματα ή να κάνεις αυτό που αγαπάς;
Δεν ξέραμε τι συνέβαινε!;
Αυτονόητο ή ανόητο;
Ταπείνωση και χρέος
Μέτρα. Τα μόνα αποτελεσματικά;

 

Σχολιάστε

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s