Πτώχευση Ντιτρόιτ

Posted on Τρ 30 Ιουλ 2013by

Ένα ακόμα θύμα των δυνάμεων των αγορών

detroitΑίτημα  για την υπαγωγή του Ντιτρόιτ στο άρθρο 9 του Πτωχευτικού Κώδικα των ΗΠΑ υπέβαλε ο Κέβιν Ορ, διαχειριστής έκτακτης ανάγκης τον οποίο όρισαν τον περασμένο Μάρτιο οι αρχές της πόλης και ο κυβερνήτης της πολιτείας. Αν ο δικαστής πτωχεύσεων αποφασίσει την υπαγωγή, το Ντιτρόιτ θα είναι η μεγαλύτερη πόλη των ΗΠΑ που θα πτωχεύσει επισήμως. Θα παύσει η εκδίκαση διεκδικήσεων των οφειλών ύψους περίπου 18 δισ. δολαρίων, από τους πιστωτές, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι στο δήμο και θα γίνουν διαπραγματεύσεις για τη διάρκεια και το ύψος των αποπληρωμών. Το άρθρο 9 στοχεύει στην προστασία των περιφερειών (πόλεων, πολιτειών ή οργανισμών) από την υποχρέωση ρευστοποίησης των περιουσιακών τους στοιχείων που ισχύει για τις επιχειρήσεις. Η διάλυση της περιουσίας των περιφερειών, αντίκειται στην 10η τροποποίηση του Συντάγματος που προστατεύει την «κυριαρχία των πολιτειών στις εσωτερικές τους υποθέσεις». Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Πολιτείας του Μίτσιγκαν, αποτελεί συμβατική υποχρέωση η τήρηση των συμφωνιών για τις απολαβές από συνταξιοδότηση, οι οποίες διασφαλίζονται νομικά. Σαφέστατα, λοιπόν, η περίπτωση του Ντιτρόιτ διαφέρει από της Ελλάδας με την οποία παραλληλίστηκε.

Αμελητέα η επίδραση της πτώχευσης

Κατά τον νομπελίστα οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν, στην περίπτωση του Ντιτρόιτ πρέπει να αποφευχθεί η τάση που κυριάρχησε μετά την ελληνική κρίση, δηλαδή να ενοχοποιείται η υπερχρεωμένη οικονομία. Το Ντιτρόιτ ανήκει στα «θύματα των δυνάμεων των αγορών» και το πρόβλημά του οφείλεται σε γενικότερη «πολιτική και κοινωνική δυσλειτουργία», παρά σε σφάλματα διαχείρισης. Όπως επισημαίνει στην «Εποχή» ο δημοσιογράφος Τζέιμς Μέλτον, κάτοικος Ντιτρόιτ, «την τελευταία πενταετία οι δημοτικές υπηρεσίες είναι ελλιπείς. Απαράδεκτες συγκοινωνίες, σκανδαλώδης καθυστέρηση της αστυνομίας σε κλήσεις πολιτών. Όλα τα κεφάλαια διατίθενται στην πληρωμή των πιστωτών». Και συμπληρώνει: «Η επίδραση της πτώχευσης στην καθημερινότητα των κατοίκων θα είναι αμελητέα ή ίσως κάποια πράγματα να βελτιωθούν, αφού η πόλη δεν θα πληρώσει τους πιστωτές της κι έτσι θα διαθέσει κεφάλαια για τις δημοτικές υπηρεσίες. Αντίκτυπος θα υπάρξει εάν απολυθούν κι άλλοι δημοτικοί εργαζόμενοι, οι οποίοι αποτελούν σημαντικό μέρος την μεσαίας τάξης του Ντιτρόιτ». Κυριαρχεί αισιοδοξία ότι η χρεωκοπία μπορεί να οδηγήσει σε ανασυγκρότηση της πόλης, με απαραίτητη προϋπόθεση να αντιμετωπιστεί η απαξίωση των υποδομών με ομοσπονδιακά κεφάλαια. detroit jobsΗ ομοιότητα με την Ελλάδα, έγραψε ο καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης, εντοπίζεται στη μείωση των επενδύσεων που επέφερε μαρασμό στην κοινωνική ζωή όσο και στα ταμεία του δήμου, υπάρχουν όμως διαφοροποιήσεις στην αντιμετώπιση. Συγκεκριμένα, στην Αμερική δεν αποτελεί πακέτο διάσωσης το δάνειο που δίνεται υπό τον όρο να μειωθούν τα έσοδα της πολιτείας, όπως επιβλήθηκε στην Ελλάδα. Επιπλέον, επιδόματα ανεργίας, συντάξεις, περίθαλψη και έργα υποδομών, καλύπτονται με ομοσπονδιακά κονδύλια και οι φόροι δεν εκτοξεύονται στα ύψη.

Το Παρίσι των Μεσοδυτικών

Το άλλοτε επονομαζόμενο «Παρίσι των Μεσοδυτικών» είναι μια ιστορική πόλη στην πολιτεία Μίτσιγκαν των βορειοανατολικών ΗΠΑ. Γνώρισε τεράστια βιομηχανική ανάπτυξη πριν και κατά τον 2ο  Παγκόσμιο Πόλεμο, με τις τεράστιες αυτοκινητοβιομηχανίες και τη «θρυλική» δισκογραφική εταιρία Motown και θεωρήθηκε πόλη-πρότυπο διαχείρισης των πόρων της και των ισορροπιών μεταξύ λευκών και μαύρων. Η προσφορά εργασίας προσέλκυσε εσωτερικούς και ευρωπαίους μετανάστες (και πολλούς έλληνες), που αναζήτησαν την τύχη τους εκεί, αυξάνοντας τον πληθυσμό σε 1,8 εκατομμύρια στην δεκαετία 1950. Η πτώχευση των αυτοκινητοβιομηχανιών και η ανεργία προκάλεσαν απαξίωση της εργατικής και της μεσαίας τάξης, μείωση του πληθυσμού κατά 60% από το 2000 και κατακόρυφη πτώση των εσόδων από φόρους. Υπό το βάρος των, ευδιάκριτων πλέον σε ολόκληρη την χώρα, κοινωνικών ανισοτήτων και των καταστροφικών συνεπειών του φιλελευθερισμού, το Ντιτρόιτ των 700.000 κατοίκων σήμερα, γνωρίζει την πτώση μετά τη δόξα του. Detroit bankruptΣτις 23 Ιουλίου συμπληρώθηκαν 46 χρόνια από τα γεγονότα του 1967 που διήρκεσαν πέντε μέρες και έμειναν στην ιστορία ως «εξέγερση του Ντιτρόιτ». Απολογισμός τους, 43 νεκροί (33 από αυτούς μαύροι), εκατοντάδες τραυματίες, χιλιάδες συλληφθέντες και υλικές ζημιές πάνω από 40 εκατομμύρια δολάρια. Οι φυλετικές ανισότητες συνέβαλαν στην κοινωνική παρακμή της πόλης, που τα οικονομικά προβλήματα και η έλλειψη επενδύσεων επιδείνωσαν. Αντίθετα με το κέντρο, στην ευρύτερη περιοχή και στα προάστια, παρατηρείται ανάπτυξη και πραγματοποιούνται επενδύσεις, φαινόμενο το οποίο σύμφωνα με σχολιαστές, καταδεικνύει εντονότερα την αποδυνάμωση της μεσαίας τάξης των αμερικανών και δημιουργεί συνθήκες τοπικών-ταξικών διαχωρισμών. Ως εκ τούτου, μπορεί να θεωρηθεί εύστοχος ο «χρονισμός» της εξαγγελίας από τον πρόεδρο Ομπάμα την Τετάρτη, του «οράματος για αναδόμηση της ασφάλειας της μεσαίας τάξης», όπου προβλέπεται μέριμνα «για την απασχόληση, την εκπαίδευση, την κατοικία, την συνταξιοδότηση, την περίθαλψη, τις ευκαιρίες και την καταπολέμηση των ανισοτήτων».

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα “Η Εποχή” Κυριακή 28 Ιουλίου 2013

Advertisements

Σχολιάστε

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s