Πολεμικά μέτωπα των Η­ΠΑ ανά τον κόσμο

Posted on Δε 9 Σεπ 2013by

Διαρ­κείς πό­λε­μοι για… «Διαρ­κή Ελευ­θε­ρία»

US_Army_Afghanistan_2006Οι Η­ΠΑ δια­τη­ρούν α­νοι­κτά μέ­τω­πα πα­γκο­σμίως, κυ­ρίως ε­ξαι­τίας του πο­λέ­μου ε­να­ντίον της τρο­μο­κρα­τίας, δη­λα­δή της πε­ρί­φη­μης ε­πι­χεί­ρη­σης με το κω­δι­κό ό­νο­μα «Διαρ­κής Ελευ­θε­ρία». Εκτός α­πό τον ε­γκε­κρι­μέ­νο α­πό το Κο­γκρέ­σο και πνευ­μα­τι­κό τέ­κνο του Τζόρτζ Μπους του νεώ­τε­ρου, πό­λε­μο στο Αφγα­νι­στάν α­πό το 2001 και τον πό­λε­μο στο Ιράκ ο ο­ποίος -ε­πι­σή­μως- έ­λη­ξε το 2011, συ­νε­χί­ζο­νται συ­γκρού­σεις σε: Φι­λιπ­πί­νες (α­πό το 2002): Δύ­να­μη 600 στρα­τιω­τών και ε­πί­λε­κτο πα­ρα­στρα­τιω­τι­κό προ­σω­πι­κό ει­δι­κών δρα­στη­ριο­τή­των της CIA, που «υ­πο­στη­ρί­ζουν και συμ­βου­λεύουν» τις το­πι­κές έ­νο­πλες δυ­νά­μεις. Θεω­ρεί­ται ι­διαί­τε­ρα ε­πι­τυ­χη­μέ­νη ε­πι­χεί­ρη­ση α­ντι­με­τώ­πι­σης και σύλ­λη­ψης ισ­λα­μι­στών τρο­μο­κρα­τών και στε­λε­χών της Αλ Κάι­ντα. Κέ­ρας της Αφρι­κής (2002): Η στρα­τιω­τι­κή δύ­να­μη πε­ρί­που 2.000 α­με­ρι­κα­νών και συμ­μά­χων έ­χει αρ­μο­διό­τη­τα σε ο­κτώ κρά­τη ε­να­ντίον ισ­λα­μι­στών, σο­μα­λών α­νταρ­τών και πει­ρα­τών και -βε­βαίως- της Αλ Κάι­ντα. Η Αφρι­κα­νι­κή Διοί­κη­ση των Η­ΠΑ, που δη­μιούρ­γη­σε ο Μπους το 2007, ε­λέγ­χει τις ε­πι­χει­ρή­σεις σε Σου­δάν, Σο­μα­λία, Τζι­μπου­τί, Αι­θιο­πία, Ερυ­θραία, Σεϊχέ­λες και Κέ­νυα α­να­το­λι­κά και μέ­χρι τον πλού­σιο σε πε­τρέ­λαιο Κόλ­πο της Γουϊνέ­ας δυ­τι­κά. Σύμ­φω­να με τα WikiLeaks, α­πο­τέ­λε­σμα των με­θο­δεύ­σεων του Μπους υ­πήρ­ξε η ει­σβο­λή της Αι­θιο­πίας στη Σο­μα­λία το 2006, με α­πο­τέ­λε­σμα 20.000 νε­κρούς και σχε­δόν δύο ε­κα­τομ­μύ­ρια ά­στε­γους. Ως συ­νέ­πεια, εν­δυ­να­μώ­θη­καν οι ισ­λα­μι­κές ο­μά­δες, ε­νώ οι βομ­βαρ­δι­σμοί α­πό μη ε­παν­δρω­μέ­να α­ε­ρο­σκά­φη της CIA (drones), έ­στρε­ψαν στρα­τεύ­μα­τα και κοι­νή γνώ­μη ε­να­ντίον των Η­ΠΑ. Υπερ­σα­χά­ρια Αφρι­κή (2007): Επι­χεί­ρη­ση με α­ντι­τρο­μο­κρα­τι­κή δρά­ση και προ­σπά­θεια πε­ριο­ρι­σμού της δια­κί­νη­σης ό­πλων και ναρ­κω­τι­κών, για την ο­ποία το Κο­γκρέ­σο ε­νέ­κρι­νε 500 ε­κατ. δο­λά­ρια. Έχει σκο­πό την εκ­παί­δευ­ση στρα­τιω­τι­κών και πο­λι­τι­κών δυ­νά­μεων για την α­ντι­με­τώ­πι­ση α­νταρ­τών, κυ­ρίως της Αλ Κάι­ντα, σε Αλγε­ρία, Τσα­ντ, Μά­λι, Μαυ­ρι­τα­νία, Νί­γη­ρα, Σε­νε­γά­λη, Νι­γη­ρία και Μα­ρό­κο. Βο­ρειο­δυ­τι­κό Πα­κι­στά­ν (2004): Ένο­πλες συ­γκρού­σεις με­τα­ξύ στρα­τιω­τι­κών δυ­νά­μεων των Η­ΠΑ (με ε­μπλο­κή πρα­κτό­ρων της CIA) και του Πα­κι­στάν, με ο­μά­δες Τα­λι­μπάν (TTP), ισ­λα­μι­στών φυ­λάρ­χων (Lel, TNSM) και της Αλ Κάι­ντα. Αμε­ρι­κα­νι­κά στρα­τεύ­μα­τα ε­πε­νέ­βη­σαν με­τά τις α­πο­τυ­χη­μέ­νες ό­σο και αμ­φι­λε­γό­με­νες ως προς τις προ­θέ­σεις τους, ε­πι­θέ­σεις του πα­κι­στα­νι­κού στρα­τού ε­να­ντίον δυ­νά­μεων και η­γε­τών της Αλ Κάι­ντα στο Γουα­ζι­ρι­στάν, στα σύ­νο­ρα με το Αφγα­νι­στάν. Ο τό­τε πρό­ε­δρος, στρα­τη­γός Περ­βέζ Μου­σα­ρά­φ, σύμ­μα­χος τον ο­ποίο οι Η­ΠΑ χρη­μα­το­δο­τού­σαν α­δρά, ε­πι­κρί­θη­κε ό­τι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα φι­λο­ξε­νού­σε τους Τα­λι­μπάν. Η χώ­ρα έ­χει υ­πο­στεί α­πώ­λειες σε αν­θρώ­πι­νες ζωές χι­λιά­δων στρα­τιω­τών και δε­κά­δων χι­λιά­δων α­μά­χων, ε­κτο­πι­σμό 3,5 ε­κατ. κα­τοί­κων και κό­στος δε­κά­δων δισ. δο­λα­ρίων. Οι ε­πι­θέ­σεις drones, που συ­νε­χί­ζο­νται πα­ρά τις κυ­βερ­νη­τι­κές και διε­θνείς δια­μαρ­τυ­ρίες, σύμ­φω­να με το Bureau of Investigative Journalism, υ­πο­λο­γί­ζε­ται ό­τι έ­χουν σκο­τώ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα α­πό 1.500 ά­το­μα, με­τα­ξύ των ο­ποίων 176 παι­διά α­πό το 2004. Η το­πι­κή κοι­νή γνώ­μη θεω­ρεί ό­τι οι Η­ΠΑ α­πο­στα­θε­ρο­ποίη­σαν τη χώ­ρα, υ­πο­νό­μευ­σαν τη δη­μο­κρα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση και α­πο­τε­λούν «α­να­ξιό­πι­στο σύμ­μα­χο». US ArmyΥε­μέ­νη (2010): Η δια­κυ­βέρ­νη­ση Μπους και η CIA, πα­ρεί­χαν υ­πο­στή­ρι­ξη προς την κυ­βέρ­νη­ση τού ε­πί 30 χρό­νια (και μέ­χρι το 2011) προέ­δρου Αλί Αμπντου­λάχ Σα­λέχ με­τά την 11/9. Το 2010 η Υε­μέ­νη κή­ρυ­ξε πό­λε­μο ε­να­ντίον της Αλ Κάι­ντα στον ο­ποίο οι Η­ΠΑ ε­νε­πλά­κη­σαν με βομ­βαρ­δι­σμούς α­πό μη ε­παν­δρω­μέ­να α­ε­ρο­σκά­φη με «δο­κι­μα­σμέ­νη» συ­νέ­πεια τον θά­να­το χι­λιά­δων α­μά­χων. Η βοή­θεια προς τον Σα­λέ­χ, ε­να­ντίον του ο­ποίου αυ­ξα­νό­ταν η δυ­σα­ρέ­σκεια, οι βομ­βαρ­δι­σμοί και τα πλήγ­μα­τα στην κτη­νο­τρο­φία, έ­στρε­ψαν πολ­λές φυ­λε­τι­κές ο­μά­δες αλ­λά και την διε­θνή κοι­νή γνώ­μη ε­να­ντίον των πο­λε­μι­κών με­θό­δων. Μέ­τω­πο πο­λέ­μου α­πο­τε­λεί και το Σου­δά­ν (2011), ε­να­ντίον του Αντι­στα­σια­κού Στρα­τού του Κυ­ρίου (LRA), μιας ο­μά­δας α­νταρ­τών που ι­δρύ­θη­κε το 1988 α­πό τον Γιό­ζεφ Κό­νι ο ο­ποίος έ­χει κα­τη­γο­ρη­θεί α­πό το Διε­θνές Ποι­νι­κό Δι­κα­στή­ριο το 2005 για ε­γκλή­μα­τα πο­λέ­μου και ε­γκλή­μα­τα κα­τά της αν­θρω­πό­τη­τας. Οι κα­τη­γο­ρίες δεν εκ­δι­κά­ζο­νται ε­νό­σω βρί­σκε­ται (α­πό το 2006) σε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την κυ­βέρ­νη­ση της Ου­γκά­ντα, την ο­ποία σκό­πευε να α­να­τρέ­ψει για να ε­γκα­θι­δρύ­σει θε­ο­κρα­τι­κό κα­θε­στώς. Δρα­στη­ριο­ποιεί­ται σε πε­ριο­χές του νό­τιου Σου­δάν, στο Κον­γκό και στην Κε­ντρι­κή Αφρι­κή. Το 2010, οι Η­ΠΑ ε­νέ­κρι­ναν τη χρη­μα­το­δό­τη­ση για τον α­φο­πλι­σμό της ορ­γά­νω­σης, ε­νώ με α­πό­φα­ση του Μπα­ράκ Ομπά­μα, 100 σύμ­βου­λοι με ο­πλι­σμό μά­χης α­να­πτύχ­θη­καν τον Οκτώ­βριο 2011 στην Ου­γκά­ντα για να υ­πο­στη­ρί­ξουν την α­ντι­με­τώ­πι­ση του LRA. Η «πε­ριο­ρι­σμέ­νη» και «α­να­λο­γι­κή» ε­πί­θε­ση στη Συ­ρία και το στρα­τιω­τι­κό σχέ­διο που, σύμ­φω­να με τον Μπα­ράκ Ομπά­μα, προ­βλέ­πει να μην «πα­τή­σει πό­δι στο έ­δα­φος», δεν θα με­τα­βά­λει πο­σο­τι­κά τις 396 (το 2012) συ­γκρού­σεις κά­θε τύ­που και βαθ­μί­δας πα­γκο­σμίως. Το ε­τή­σιο Βα­ρό­με­τρο Συ­γκρού­σεων που εκ­δί­δει το Ινστι­τού­το της Χαϊδελ­βέρ­γης α­πό το 1992, κα­τα­τάσ­σει τις σχέ­σεις Η­ΠΑ – Συ­ρίας α­πό το 2003 στις «μη βίαιες δια­μά­χες χα­μη­λής έ­ντα­σης», ό­πως αυ­τές με το Πα­κι­στάν (2003). Όμοια δια­βάθ­μι­ση ι­σχύει για την Κού­βα (1960), τη Βε­νε­ζουέ­λα (2001) και τη Βό­ρεια Κο­ρέα (1990) ε­ξαι­τίας «συ­στη­μι­κών και ι­δε­ο­λο­γι­κών δια­φο­ρών» και το Ιράν (1979) για το ζή­τη­μα των πυ­ρη­νι­κών ε­ξο­πλι­σμών. Η ί­δια πη­γή χα­ρα­κτη­ρί­ζει ε­πί­σης τις -ε­ντει­νό­με­νες- συ­γκρού­σεις των Η­ΠΑ με το Με­ξι­κό (2005) για την α­σφά­λεια των συ­νό­ρων, ως «βίαιη κρί­ση με­σαίας έ­ντα­σης».

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα “Η Εποχή” Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013

Advertisements

Σχολιάστε

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s