Αφγανιστάν: Μετά τον πόλεμο…ο διπλωματικός πόλεμος

Posted on Τρ 2 Ιουλ 2013by

Η διπλωματία του Καρζάι δοκιμάζεται. Οι Ταλιμπάν συνεχίζουν τις προκλήσεις παρά την επικείμενη συμμετοχή τους στις ειρηνευτικές συνομιλίες.

   Με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα φαί­νε­ται να απο­τε­λούν για τον αφ­γα­νό πρό­ε­δρο, Χα­μίντ Καρ­ζάι, οι «πο­λι­τι­κές» προ­κλή­σεις των Τα­λι­μπάν, πα­ρά οι τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις τους, δύο την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα, μια στο κέ­ντρο της Κα­μπούλ, πο­λύ κο­ντά στο προ­ε­δρι­κό μέ­γα­ρο, η οποία σκό­τω­σε τέσ­σε­ρις αμε­ρι­κα­νούς και μια έκρη­ξη βόμ­βας με θύ­μα­τα 10 γυ­ναι­κό­παι­δα κι έναν ηλι­κιω­μέ­νο που επέ­βαι­ναν σε μι­κρό λε­ω­φο­ρείο. Για τις ανά­γκες των ει­ρη­νευ­τι­κών συ­νο­μι­λιών με τις ΗΠΑ, οι Τα­λι­μπάν άνοι­ξαν γρα­φείο στην Ντό­χα του Κα­τάρ, στο οποίο ανάρ­τη­σαν ση­μαία και επι­γρα­φή με την επω­νυ­μία «Ισλα­μι­κό Εμι­ρά­το του Αφ­γα­νι­στάν», τις οποί­ες χρη­σι­μο­ποιού­σαν κα­τά τη διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σής τους. Η κί­νη­ση εξόρ­γι­σε τον αφ­γα­νό πρό­ε­δρο, ο οποί­ος θε­ώ­ρη­σε ότι πα­ρου­σιά­ζο­νται ως εξό­ρι­στη κυ­βέρ­νη­ση. Μέ­σω του εκ­προ­σώ­που του δή­λω­σε ότι το εξου­σιο­δο­τη­μέ­νο Ανώ­τα­το Ει­ρη­νευ­τι­κό Συμ­βού­λιο δεν θα συμ­με­τά­σχει στις συ­νο­μι­λί­ες, για να ανα­θε­ω­ρή­σει την Τε­τάρ­τη στην τη­λε­διά­σκε­ψη με τον αμε­ρι­κα­νό πρό­ε­δρο Μπα­ράκ Ομπά­μα όπου, «επα­να­βε­βαί­ω­σαν ότι μια αφ­γα­νι­κά κα­τευ­θυ­νό­με­νη και κα­το­χυ­ρω­μέ­νη δια­δι­κα­σία ει­ρή­νευ­σης και συμ­φι­λί­ω­σης, εί­ναι ο ασφα­λέ­στε­ρος τρό­πος για την παύ­ση της βί­ας και την εξα­σφά­λι­ση διαρ­κούς στα­θε­ρό­τη­τας στο Αφ­γα­νι­στάν και στην πε­ριο­χή», σύμ­φω­να με την, άψο­γα δια­τυ­πω­μέ­νη δι­πλω­μα­τι­κά, δή­λω­ση του Λευ­κού Οί­κου. Η προ­κλη­τι­κή στά­ση των Τα­λι­μπάν εξόρ­γι­σε και την Ουά­σινγ­κτον, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, στο με­τα­ξύ όμως η ση­μαία και η επι­γρα­φή απο­σύρ­θη­καν. Πρό­θε­ση των αμε­ρι­κα­νών εί­ναι «οι συ­νο­μι­λί­ες να διε­ξα­χθούν με αφ­γα­νι­κή πρω­το­βου­λία», δή­λω­σε και ο αμε­ρι­κα­νός υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Τζον Κέ­ρι στον ιν­δό ομό­λο­γό του Σαλ­μάν Χουρ­σίντ, κα­τά την επί­σκε­ψή του στο Νέο Δελ­χί, ο οποίος του με­τέ­φε­ρε τις ανη­συ­χί­ες της κυ­βέρ­νη­σής του για τα πι­θα­νά απο­τε­λέ­σμα­τα των συ­νο­μι­λιών και για το ρό­λο του Πα­κι­στάν στις εξε­λί­ξεις. Ο αμε­ρι­κα­νός υπουρ­γός διευ­κρί­νι­σε ότι οι Τα­λι­μπάν δεν πλη­ρούν ακό­μα τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την έναρ­ξη των συ­νο­μι­λιών. Η Ιν­δία έχει αυ­ξή­σει την οι­κο­νο­μι­κή και πο­λι­τι­κή επιρ­ροή της στο Αφ­γα­νι­στάν στη διάρ­κεια της προ­ε­δρί­ας Καρ­ζάι, ο οποί­ος φέ­ρε­ται ως συ­ναι­σθη­μα­τι­κά συν­δε­δε­μέ­νος με τη χώ­ρα όπου σπού­δα­σε. Ως εκ τού­του, ανη­συ­χούν τό­σο για το πο­λι­τι­κό μέλ­λον του προ­έ­δρου, όσο και για το ρό­λο του όμο­ρου, επί 60 χρό­νια αντι­πά­λου τους και φι­λό­ξε­νου προς τους Τα­λι­μπάν, Πα­κι­στάν, προς το οποίο και ο ίδιος ο αφ­γα­νός πρό­ε­δρος τρέ­φει αντι­πά­θεια. Οι Πα­κι­στα­νοί, από την πλευ­ρά τους, συ­νε­χί­ζουν να υπο­στη­ρί­ζουν δυ­νά­μεις των Τα­λι­μπάν, τους οποί­ους χρη­σι­μο­ποιούν ως το -ανα­πό­φευ­κτα βί­αιο- μέ­σον, προ­κει­μέ­νου να μην βρε­θούν εν μέ­σω κοι­νού με­τώ­που Ιν­δί­ας-Αφ­γα­νι­στάν από τις δύο πλευ­ρές των συ­νό­ρων τους. Οι Αμε­ρι­κα­νοί, με την ορι­στι­κή απο­χώ­ρη­σή τους από το Αφ­γα­νι­στάν στο τέ­λος του 2014, ανα­μέ­νε­ται ότι θα «ελευ­θε­ρώ­σουν» πε­δίο για την Ιν­δία, η οποία έχει συμ­φέ­ρον να ενι­σχύ­σει τη συμ­μα­χία της με τη χώ­ρα για τους ίδιους λό­γους που φο­βού­νται στο Πα­κι­στάν, ενώ πα­ράλ­λη­λα θα εδραιώ­σει την οι­κο­νο­μι­κή της επιρ­ροή, απο­κλεί­ο­ντας την Κί­να από το παι­χνί­δι. Οι Τα­λι­μπάν, πά­ντως, πα­ρά την επι­κεί­με­νη συμ­με­το­χή τους στις ει­ρη­νευ­τι­κές συ­νο­μι­λί­ες, επι­δί­δο­νται σε επι­δεί­ξεις ισχύ­ος, προ­τάσ­σο­ντας κυ­ρί­ως τη βία, αφού με­τά την επί­θε­ση της Τρί­της σε δη­λώ­σεις τους ισχυ­ρί­στη­καν ότι θα μπο­ρού­σαν να ει­σέλ­θουν στις πιο κα­λά φυ­λασ­σό­με­νες πε­ριο­χές της Κα­μπούλ. Ο μέ­χρι τώ­ρα ευ­νοη­μέ­νος από τις εξε­λί­ξεις Καρ­ζάι, επι­φορ­τί­ζε­ται με την ευ­θύ­νη της προ­ώ­θη­σης ει­ρή­νευ­σης με αντι­πά­λους τους οποί­ους δεν έχει λό­γους να εμπι­στευ­τεί και εί­ναι μάλ­λον ευ­κο­λό­τε­ρο να αντι­με­τω­πί­ζει με όπλα πα­ρά με δι­πλω­μα­τι­κά μέ­σα. Ένα ακό­μα θέ­μα το οποίο προ­βλη­μα­τί­ζει, ενό­ψει των ει­ρη­νευ­τι­κών συ­νο­μι­λιών, αφο­ρά στα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα, με έμ­φα­ση σε αυ­τά των γυ­ναι­κών. Η Διε­θνής Αμνη­στία σε ανα­κοί­νω­σή της το­νί­ζει ότι: «Οποια­δή­πο­τε συ­νο­μι­λία με τους Τα­λι­μπάν θα πρέ­πει να πε­ρι­λαμ­βά­νει σα­φείς δε­σμεύ­σεις οι οποί­ες θα εγ­γυώ­νται τα δι­καιώ­μα­τα όλων των γυ­ναι­κών, αν­δρών και παι­διών στο Αφ­γα­νι­στάν».

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα “Η Εποχή” 30.6.2013

Advertisements

Σχολιάστε

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s